ყვავის აბავი
- საცაა სამასის გავხდები და მალე მოვკვდები, ალბათ. ერთხელ, ინდოეთში გავიგე, რომ ერთი და იგივე არსება შეიძლება რამდენჯერმე დაიბადოს, ხელახლა...
იქ, იმ ქვეყანაში, ადამიანებს ასე სჯერათ და თუ ასე მოხდა მინდა, რომ ამ გაუთავებელი სამასწლიანი ცხოვრების შემდეგ, ერთ პატარა ოქროსფერ თევზად მოვევლინო სამყაროს. არც ზვიგენად, არც ვეშაპად და არც რომელიმე სხვა ძლევამოსილ ცხოველად... მხოლოდ პარა, უწყინარ თევზად - უშველებელ ოკეანეში, წყალმცენარეებით რომ იკვებება და არ ახსოვს რა ჭამა გუშინ, რადგან თევზს უმოკლესი მეხსიერება აქვს მთელს დედამიწაზე.
არც ხმის ამოღება დამჭირდებოდა, ვიბუყბუყებდი ჩემთვის წყალში და დავტკბებოდი რიფების მშვენიერებით. აბა, რად მინდა ასეთი ხმის ამოღება: ყვა, ყვა, ყვააა და იმ წამსვე მესმის ხალხისგან ლანძღვა-თათხვა: ”რას დამჩხავი, შე ოხერო, მოშორდი, შე შავო, თარსო არსებავ!”... და კიდევ რა ვიცი რას... ყვავის ჩხავილი ცუდის მომასწავლებელიაო, ამბობენ... არადა, რა ვქნა, იმდენი წელია ქვეყანას ვუყურებ, ტანით ვგრძნობ უკვე საფეთხის მოახლოებას და როგორც შემიძლია ისე ვანიშნებ ადამიანებს. ეჰ, ვინ გიფასებს ზრუნვას?!. კარგდ თუ მომისმენენ, საუკუნეების წინანდელ ამბებსაც შევატყობინებ, მაგრამ არა, გარბიან და მაგდებენ... რა ცუდია, როცა მხოლოდ იმიტომ ვერ გიტანენ, რომ ასეა მიღებული...
აი, პატარა ოქროსფერი თევზი რომ ვიყო, ყველას გავახარებდი... დამიჭერდა ვინმე მეთევზე და გული აუჩქარდებოდა ოქროს თევზის დანახვაზე, სურვილებსაც ჩაიფიქრებდა და ვერც ერთის ასრულებას რომ ვერ შევძლებდი, გაბრაზებული მომისროდა წყალში, მაგრამ მერე რა... მისი გაბრაზება და უდიერი საქციელი, ალბათ სულ ერთი წუთით მატკენდა გულს და მორჩა, მერე ისევ ლაღად ვილივლივებდი წყალში, თევზებს ხომ ყველაზე მოკლე მეხსიერება აქვთ მთელს დედამიწაზე!..
სხვა მოთხრობები
სუსხიანი თებერვალი გულის სიღრმეში სულაც არ იყო ისეთი სუსხიანი და მოსაწყენი, როგორიც ერთი შეხედვით ჩანდა. თოვლ-ჭყაპით დაფარული და ცივი ქარებით გულშეწუხებული, რამ...
- იცი, თვალები ყველაზე სველი როდის არის?- როდის?- აი, ცრემლების შეკავებას რომ ცდილობენ, სანამ გადმოიღვრება, მანამდე...- ეგ იცი რა ცუდია? დედა ამბობს, პაპათქვენი...
გამარჯობა, მე ეკუნა ვარ. ათ დღეში 3 საათსა და 30 წუთში ხუთის გავხდები. დიახაც, სულყველაფერი ვიცი ჩემს შესახებ, დედამ მითხრა ოცი წუთიც რომ დაგეგვიანებინა 29 თებე...
ეს ამბავი ათასობით წლის წინ მოხდა, მაშინ, როდესაც ეგვიპტეს ფარაონები მართავდნენ. თუმცა ფარაონი რა მოსატანია, ერთ ეგვიპტელ, კალიგრაფ ბიჭს იმისთანა ამბავი გადახდა...
მას შემდეგ სამი წელი გავიდა, სამი უგრძესი წელიწადი... ლოგინში, რომელშიც დედა იწვა, ჯერ თეთრეული არ გამოცვლილა, ვარდისფერებია გადაკრული. მამა არავის აძლევს მასთა...
ვანოს ხორცი არ ეყო, მაგრამ ძვლები ბოლომდე არ გახრა და თეფშზე ერთად მოაგროვა. აივანზე გავიდა და რძით ძუძუებდაბერილ ძუკნა ძაღლს პირდაპირ მეცხრე სართულიდან გადაუყა...
რა უცნაურია, ბაბუაჩემს, ტრადიციების მოყვარულ კაცს, ალტერნატიული მუსიკის მოსმენა სიამოვნებს. ის 79 წლისაა. ასაკის შესაბამისად დაქვეითებული აქვს მხედეველობა, ცოტა...
ფანქარი ხალისით ხატავდა ფურცელზე. საშლელი კი უშლიდა დახატულს. ფანქარი ჩხვლეტდა მას ბოროტი საქციელის გამო. არა, საშლელი სულაც არ იყო ბოროტი, ფანქრის გაბრაზება მო...
ოდესღაც, 21-ე საუკუნის 20-იან წლებში ჩინეთიდან მთელს სამყაროში საშინელი ვირუსი კოვიდ 19 გავრცელებულა და ბევრი ადამიანი დაუხოცავს. ბევრიც გამოჯანმრთელებულა. მათ ...
ელენე მართლა ძალიან ლამაზი იყო. ტყუილად არ ეძახდნენ“სოფლის თვალს”. როცა ვინმე შეუძლოდ გახდებოდა, შეუშვებდნენ ავადმყოფის ოთახში ელენეს და ისიც მაშინვე გამოჯანმრთ...
დაეხმარე სახელის შერჩევაში
ასწავლეთ სხვისი პერსპექტივის გაგება
დაეხმარეთ ბავშვს, ისწავლოს სიტუაციის დანახვა სხვისი თვალით.
