დღის ბოლოს დაღლილი ფუტკარი, სკისგან მოშორებით  გვირილაზე მიესვენა. 

_ღმერთო ჩემო, როგორ დავიღალე,სახლამდე მისვლაც კი ვერ შევძელიო,ჩაილაპარაკა ფუტკარმა. 

ამ დროს მოულოდნელად პაწაწინა პეპელა პა  ჩამოჯდა მეზობელ გვირილაზე , ფუტკარი მისმა მშვენიერებამ ისე მოხიბლა ,რომ ძალები მოიკრიბა, თავი წამოსწია და უთხრა: 

_ პეპელა, რა ლამაზი, ლაღი და ჰაეროვანი  ხარ, ალბათ ჩემგან განსხვავებით მეტად გიფრთხილდებიან  გარემომყოფები. 

_ ნამდვილად ასეა, ფუტკარო, მაგრამ ვცდილობ  მათ ვალში არც მე  დავრჩე. 

_ მშვენიერია და როგორ ახერხებ ამას?

_ სულ სამი დღე ვცოცხლობ და ჩემი ფარფატით ვულამაზებ სამყაროს 

შენ რამდენი ხანი ცოცხლობ და რას შვრები?

_ პა, მე დიდხანს ვცოცხლობ, ვზრუნავ ჩემს ოჯახზე , ადამიანებზე და ღმერთსაც ვახარებ. ეს უთხრა და ბოლოს თავისთვის ჩაილაპარაკა: ისევ ასეთი ცხოვრება მირჩევნია, სამიდღიან უბრალოდ მოფარფატე  ცხოვრებასო.