ერთ ფერმერს უამრავი ცხოველი და ფრინველი ჰყავდა. მათ მოსავლელად მშრომელი და კეთილსინდისიერი ადამიანები ჰყავდა აყვანილი  , ხოლო ახაშობილების დამატებისა  და ცხენების რაოდენობის გაზრდის შემდეგ მეჯინიბეების რაოდენობაც გაზარდა,რომლებლსაც კარგ გასამრჯელოს უხდიდა. 

ყველა თანამშრომელი პირნათლად ასრულებდა თავის საქმეს, ხოლო გულისხმიერი ფერმერიც სათანადოდ აფასებდა მათ შრომას, თან პერიოდულად არც სიტყვიერი და არც ფულადი წახალისება ავიწყდებოდა .

ერთხელ ერთმა უკმაყოფილო მეჯინიბემ განცხადა:_მოდით ,მეგობრებო, უფროსს ხელფასის გაზრდა მოვთხოვოთ და თუ წინააღმდეგი იქნება გავიფიცოთო. არაერთი მცდელობის მიუხედავად ვერაფრით დაარწმუნა თანამშრომლები ,რომ ასეთი რამ ჩაედინათ,ამიტომ გაბრაზებულ გულზე ცხრა კვიცი მოიპარა და სასწრაფოდ  გაყიდა. 

პატრონმა საღამოსვე ატეხა განგაში, კვიცების დაკარგვის გამო. ბევრი ეძებეს, ვინ არ გამოკითხეს, მაგრამ მათ ასავალ-დასავალს ვერაფრით მიაგნეს. ბოლოს ფერმერმა ყველა თაამშრომელი შეკრიბა და უთხრა:_ჩემო კეთილის მსურველებო, ვიცი ჩვენ გაერთიანებული ძალებით ვიპოვით ქურდს და ზარალს ავინაზღაურებთ. იმედი არ დავკარგოთ,დაფარული ამ ქვეყნად არაფერი რჩება და არც ეს იქნება გამონაკლისი. თქვენ კი  ასეთი გულმოდგინე ძებნისთვისა და ერთგულებისთვის მინდა დაგასაჩუქროთ!_ეს თქვა კაცმა და მეჯინიბემ უხერხულობა იგრძნო,მაგრამ ხმა არ ამოუღია. 

ზამთარი იდგა. სოფლად დღეობას აღნიშნავდნენ და დიდი თუ პატარა ზეიმობდა. ტაძრის მოლოცვის შემდეგ ფერმერმა ბევრი ნათესავი და  თანამშრომლი მიიწვია  სახლში,მათ შორის  ის მეჯინიბეც იყო,რომელმაც კვიცები მოიპარა. შუა ქეიფის დროს ერთი უსიამოვნო ამბავი გაიხსენა მასპინძელმა და თქვა:_ წელს დიდი დანაკარგი მაქვს ,სულ რჩეული კვიცები მომპარეს,თან ათი.

_10კი არა ცხრა იყო,თან ისეთი გალეული ,რომ ზედ არავინ უყურებდა და ძლივს გავყიდეო. !_წამოიძახა შეზარხოშებულმა მეჯინიბემ და მაშინ  ყველა მიხვდა თუ ვინ იყო ქურდი. 

მორალი(შეგონება): ქურდს რომ ყური უგდო დღეში ათჯერ გამოტყდებაო.