შემოდგომა
რა ჯო−ბი−ა შე−მოდ−გო−მას,
საწ−ნა−ხელ−ზე შე−მოდ−გო−მას?!
ჩურჩხელებით სავ−სე ძე−ლებს,
ციცქ−ნა გუ−ლებს რომ გვიძგერებს.
ჩირებს, კოხ−ტად ამ−ძი−ვე−ბულს,
თოკს, ჩა−მი−ჩით დამძიმებულს.
სავ−სე ბეღ−ლებს და ნა−ლი−ებს,
ქვევ−რებს, ღვი−ნო რომ დალიეს.
ზვინებს, ცამ−დე ა−კი−დე−ბულს,
ა−კი−დო−ებს - და−კი−დე−ბულს.
ფოთლებს, ჭრე−ლად მო−ფარ−ფა−ტეს,
ა−რე−მა−რე რომ დახატეს.
რა ჯო−ბი−ა ხვა−ვი−ან და
ბა−რა−ქი−ან შე−მოდ−გო−მას?!
რთველში “მრა−ვალ−ჟა−მი−ერს” და
საწ−ნა−ხელ−ზე შე−მოდ−გო−მას?!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები შემოდგომაზე
 |
დგება თეთრი დღეებიგალაკტიონ ტაბიძე |
|
დგება შემოდგომაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
შემოდგომამურმან ლებანიძე |
|
ცამეტი წლის ხარგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ბინდი ღამისა გაჰქრაგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები შემოდგომაზე
 |
მამალინინო სტურუა |
 |
ვაზი გვიხმობსნესტან კუპრავა |
 |
მარი ზღმარტლითნანა გასვიანი |
 |
გაზაფხულიილია ჭავჭავაძე |
 |
ქინქლანუნუ ჯანელიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები შემოდგომაზე
 |
როცა დედა მოვამზია გოგნიაშვილი |
 |
შემოდგომა ჰქვიამაყვალა მრევლიშვილი |
 |
ილია ჭავჭავაძის სახსოვრადვაჟა–ფშაველა |
 |
რთველიმანანა ტონია |
 |
რთველირაფიელ ერისთავი |
