მამალისა და კრუხის წაკიდება
კრუხ−მა ა−მოს−ხა ბუ−დი−დან
სულ სამად-სამი წი−წი−ლა.
იქ−ვე და−უხვ−და მა−მა−ლი,
ი−ცით, რამ−დე−ნი უ−ყივ−ლა?
_ გა−მა−გე−ბი−ნე, ა−მათთ−ვის
რო−გორ აც−დენ−დი დღე−ებ−სო,
თუ სამ−ზე მე−ტი არ გქონ−და,
მე ვი−სეს−ხებ−დი კვერცხებსო!
აქ, არ და−იბ−ნა დე−და−ლი,
მა−მალს მი−ა−გო პა−სუ−ხი:
_ რაც ყელს ყიყ−ლი−ყო ჩა−იდ−გი,
ერ−თი კვი−რა−ა გასული,
სწორედ მას ა−ქეთ ყი−ვი−ლით
ა−ღარ ა−ძი−ნებ ე−ზო−ებს,
ჰო−და, რა კვერ−ცხი ე−ყო−ფა
ბექ−ნებს, გი−ებს და რე−ზო−ებს;
პა−სუ−ხი ი−მათ მოჰ−კი−თხე,
ათ კვერ−ცხს რომ სვლე−პენ უზ−მო−ზე,
გი−ჯობს, ეგ შე−ნი საყ−ვი−რი
გა−და−ა−კე−თო უხ−მო−ზე!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბებია-ბაბუაზე
სამწუხაროდ, სხვა ამავე ზომის ლექსები, რომელიც ამავე კატეგორიებშია, ვერ მოიძებნა | |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბებია-ბაბუაზე
სამწუხაროდ, სხვა უფრო მცირე ზომის ლექსები ამავეე კატეგორიიდან ვერ მოიძებნა | |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბებია-ბაბუაზე
 |
ქარი არხევდა იტალურ შობის ხეს ტრიპოლისშიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ჩემო ბებო ლამაზო!ელიზბარ გაბუნია |
|
ჩვენ, პოეტები საქართველოსიგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ხომალდს მიჰყვება თოვლის მადონაგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ბებოელიზბარ გაბუნია |
