ცხელ ქვი−შა−ში მორ−ჩი−ლად მი−ირ−წე−ვა აქ−ლე−მი,
არ გე−გო−ნოთ ზარ−მა−ცი- ტვირთმ−ზი−დი−ა ნა−ქე−ბი.
შე−ე−გუ−ა უ−დაბ−ნოს , ებრძ−ვის ქვი−შის ქა−რიშხ−ლებს,
ზურგ−ზე ტო−ნა ტვირ−თი აქვს ,დაღ−ლი−ლო−ბას არ იმჩ−ნევს.
ა−ფა−ხუ−ლებს წამ−წა−მებს , თვა−ლებს ი−ცავს ქვი−შისგან,
ნეს−ტო−ე−ბიც შეკეცა-არ იბ−ნე−ვა ში−შის−გან.
ქვი−შა−შიც არ ეფ−ლო−ბა, ტერ−ფებს ფარ−თედ ა−ბი−ჯებს ,
ყვე−ლა ნდო−ბით მიჰყ−ვე−ბა მის მო−ზო−მილ ნა−ბი−ჯებს.
კუზ−ში ცხი−მი ბლო−მად აქვს,წყალს ა−თი დღე არ და−ლევს,
ცერც−ვე−კა−ლას მი−ირთ−მევს ,რძით ა−ხა−რებს პა−ტა−რებს .
ხორცს და ბეწვ−საც იძლევა,კოზაკს ზრუნ−ვას არ აკ−ლებს,
ღვთის სა−ჩუქ−რად გა−უჩნ−და ბე−დუ−ინ−თა ბა−ნა−კებს.
მორ−ჩი−ლი და თბილია,მზრუნველი და სა−ქე−ბი,
ყვე−ლას ე−ი−მე−დე−ბა უ−დაბ−ნო−ში აქ−ლე−მი.