ჩე−მო პა−წა−წი−ნავ, ჩე−მო ჩი−ტუ−ნი−ავ,
გულ−ში ჩა−მი−კა−რი პა−ტა−რა ხე−ლე−ბით,
თვა−ლებ−ში მზის−ფე−რი შუ−ქი ჩაგდ−გო−მი−ა,
მზე−სა−ვით ალ−ბათ მი−ტომ მე−ფე−რე−ბი.

შე−ნი ღი−მი−ლი ცხოვ−რე−ბას მი−ხა−ლი−სებს,
თაფ−ლი−ვით დაგტკ−ბო−ბი−ა ეგ გუ−ლი ფრ−თხი−ა−ლა,
მზეს თმებ−ში სხი−ვე−ბის კო−ნა ჩა−უწ−ნი−ა,
სი−კე−თით ა−უვ−სი−ა თვა−ლე−ბი ბრ−დღვი−ა−ლა.

ზღვა−სა−ვით მამშ−ვი−დე−ბენ შენ−თან სა−უბ−რე−ბი,
ი−მე−დით მი−უ−ყე−ვი ცხოვ−რე−ბის ი−ა−ლაღს,
მუ−დამ ი−ხა−რე და მუ−დამ ი−ღი−მი−ლე,
ზურ−გის ქარს გი−სურ−ვებ, როს გაშ−ლი ი−ალ−ქანს!