შემოდგომა
ხი−ლი დატკ−ბა და დამ−წიფ−და,
მოკ−რი−ფეს და−ა−ბი−ნა−ვეს,
ზო−გი დაჭ−რეს და და−ჩი−რეს,
ჰა−ერ−ზე გა−ა−ნი−ა−ვეს.
ზო−გით მუ−რა−ბა მო−ხარ−შეს,
ზოგს წვე−ნი გმო−ა−დი−ნეს,
ზო−გიც თხელ ფა−ფად აქ−ცი−ეს,
ტყლა−პე−ბად გა−მო−ა−ფი−ნეს.
მე, კი, ყვე−ლა−ზე ძა−ლი−ან,
ბა−და−გი მიყ−ვარს ტკბილ-ტკბილი,
ბე−ბოს ნამ−ზა−დი თა−თა−რა
და ჩურ−ჩხე−ლე−ბი წყვილ-წყვილი.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები შემოდგომაზე
სამწუხაროდ, სხვა ამავე ზომის ლექსები, რომელიც ამავე კატეგორიებშია, ვერ მოიძებნა | |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები შემოდგომაზე
სამწუხაროდ, სხვა უფრო მცირე ზომის ლექსები ამავეე კატეგორიიდან ვერ მოიძებნა | |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები შემოდგომაზე
 |
ქარმა ბუდიდან ყვავის ბახალაგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ქარით დატირებულიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ზამთრის პირიიროდიონ ევდოშვილი |
 |
*** (საწნახელში ნიკა დგას)ელენე სალარიძე |
 |
ილია ჭავჭავაძის სახსოვრადვაჟა–ფშაველა |
