ბე−ბოს რო−ცა ვა−კი−თხავ,
მე−ხუ−ტე−ბა, მკოც−ნის,
მე−რე ამხედ-დამხედავს,
დრო ა−რა აქვს მოც−დის.
თავს გა−აქ−ნევს, შეჰ−კივ−ლებს:
“- ვერ ვუ−ჯე−რებ თვა−ლებს,
უ−ი, რო−გორ გამხ−დარ−ხარ,
მო−გა−სუ−ქებ მალე”.
ხან ხა−ჭა−პურს და−მი−ცხობს,
ხან ფუმ−ფუ−ლა ქა−დებს,
მე−რე სავ−სე თეფ−შე−ბით
ხვეწნა-ხვეწნით დამ−დევს.
მიკ−ვირს, ბე−ბომ ა−ქამ−დე
რომ ვერ გა−ი−აზ−რა:
მე ბე−ბო მე−ნატ−რე−ბა,
ქა−დე−ბი კი ა−რა!
ზოგადი ინფორმაცია
ავტორებისთვის
ბავშვის სახელები
საინტერესო