ხატ−ვას ი−წყებს ბა−ქა−რი,
მო−ი−მარჯ−ვა ფან−ქა−რი.
და−ხა−ტა და წა−შა−ლა
დაკ−ლაკ−ნი−ლი გზა-შარა.

მე−რე - დი−დი სახ−ლი და
გზაც და−ხა−ტა ახ−ლი−დან.
გზას−თან - ღო−ბე−ე−ბი−ა,
გზა−ზე მი−დის ბე−ბი−ა.

სახ−ლის გვერ−დით ბა−ღი−ა,
იქ−ვე - ჭა−ა თავ−ღი−ა.
ჭას−თან სხე−დან ქათ−მე−ბი,
ბაღ−ში მო−ჩანს ატ−მე−ბი.

ბაღ−თან ძრო−ხა ა−ბი−ა
და ბავშ−ვე−ბი დარ−ბი−ან.
და−აკ−ვირ−დით, აქ ა−რის
თვი−თონ ჩვე−ნი ბა−ქა−რიც...

თურ−მე, ი−მას ხა−ტავ−და,
რაც გულ−ში აქვს ნატვ−რა−და.
სო−ფე−ლი და ბე−ბი−ა
რო−გორ მო−ნატ−რე−ბი−ა.