დილა ასე დაიწყე

მინ−და მოგ−ცე, პა−ტა−რავ,
რჩე−ვა გა−მო−სა−დე−გი:
ზამთარ-ზაფხულ, ყო−ველ−დღე,
დი−ლით ად−რე ა−დე−ქი!

თუნდ სიზ−მარ−ში გა−თოვ−დეს
შოკოლად-მარმელადი,
თუნ−დაც ინ−დი−ე−ლე−ბის
ი−ყო ძილ−ში ბე−ლა−დი,

თუნ−დაც ი−ყო სიზ−მარ−ში
პრინ−ცე−სა ან დევ-გმირი -
მა−ინც დრო−ზე წა−მოხ−ტი,
და−ი−ბა−ნე ხელ-პირი!

გა−ი−ხე−ხე კბი−ლე−ბი,
ეგ რა და−სა−ზა−რი−ა?
მე−რე დას−ცხე ვარ−ჯი−ში,
წვი−მა−ა თუ და−რი−ა!

ერ−თი, ო−რი, _ განმკ−ლა−ვი!
ერ−თი, ო−რი, _ ზემკ−ლა−ვი!
ყო−ჩაღ! არ გე−მუქ−რე−ბა
შენ დღე−ი−დან წელ−კა−ვი!

დი−ლა−ო−ბით მი−ი−ღე
სახლ−ში ო−რი სტუ−მა−რი:
მზე და სუფ−თა ჰა−ე−რი,
არ მოგ−თხო−ვენ პურ-მარილს!

თუ−კი არ და−მი−ჯე−რებ,
ნი−შა−ნი−ა ეგ ი−მის,
რომ სულ მა−ლე მო−გი−წევს
შინ მოწ−ვე−ვა ექი−მის,

ყლაპ−ვა მწა−რე წამ−ლე−ბის,
დი−დი ნემ−სის დარ−ჭო−ბა,
ა−ღი−ა−რე, მაგ ამ−ბავს
გა−კა−ჟე−ბა არ ჯობ−და?!

გა−კა−ჟე−ბა, პა−ტა−რავ,
ყვე−ლა შარს ა−გა−ცი−ლებს,
თვი−თონ გა−უმკ−ლავ−დე−ბი
ვი−რუ−სებს და ბა−ცი−ლებს!

ე−სე ი−გი, შევ−თანხმ−დით!
მზე, ჰა−ე−რი, ვარ−ჯი−ში.
ახ−ლა დრო−ა სა−უზ−მის,
ი−სა−უზ−მე, რა გიშ−ლის!

რძე სუფ−რა−ზე თუ ა−რის,
თქმა არ ვარ−გა უა−რის!
რძეს ვინც და−ლევს _ ვე−ფხვი−ა,
ვინც ა−რა და _ კუ ა−რის!

ყვე−ლი, პუ−რი, კა−რაქი,
კვერ−ცხი, ფა−ფა მა−ნა−ნის,
ის მი−ირთ−ვი, რაც ა−რის,
ნუ ი−თხოვ, რაც არ ა−რის!

ახ−ლა არ შე−გახ−სე−ნებ
კვლავ კბი−ლე−ბის გა−ხეხ−ვას
და ში−ნი−დან გასვ−ლის წინ
დიდ სარ−კე−ში ჩა−ხედ−ვას!

ვინ−მემ რომ არ გი−წო−დოს
ა−ჯაგ−რუ−ლი ჩოჩო−რი,
კოხ−ტად გა−და−ი−ვარ−ცხნე
კუ−ლუ−ლი და ქოჩო−რი.

სკო−ლა ალ−ბათ, ახ−ლოს გაქვს,
დო−ბი−ლო ან ძმო−ბი−ლო?
ჰო−და, მისვ−ლა სკო−ლამდე
სჯობს უ−ავ−ტო−მო−ბი−ლოდ!

თა−ვად მო−გეხ−სე−ნე−ბა,
დღე რომ დი−ლით ი−წყე−ბა,
მო−დი, ა−სე და−ი−წყე!
უ−კე−თე−სი იქ−ნე−ბა!