ვინ შეჭამა შოკოლადის ქალაქი
ამ პატარა გოგონას სახელად შორენა ჰქვია, მაგრამ შოკოლადი ისე უყვარს, რომ ყველა შოკოს ეძახის. დედა არიგებს, ბევრი შოკოლადის ჭამა მავნებელიაო, მაგრამ შოკო თავისას არ იშლის.
დაბადების დღეზე შოკოს საგანგებო საჩუქარი მიართვეს,-შოკოლადის პატარა ქალაქი,- ისეთი ლამაზი, შესაჭმელად ვერც გაიმეტებდით. დედას ჯერ სუფრა არ გაეშალა, შოკოლადის ქალაქიდან კი მარტო შუქნიშანი დარჩა. შოკო თურმე სამზარეულოში შეპარულიყო...
ეს შუქნიშანი იმიტომ გადარჩა, რომ შოკოს უცებ მუცელი საშინლად ასტკივდა. შეშინებულმა დედამ ექიმი გამოიძახა.
-აბა, მომიყევით, დღეს შოკომ რა მიირთვა?- იკითხა შალვა ექიმმა. ყველას შოკოს ხუმარა ძამიკომ,-ლაშამ დაასწრო:
-შოკომ დღეს მთელი ქალაქი შესანსლა, -შოკოლადის ქუჩები და სახლები, მოედნები შადრევნებით, შავი და თეთრი შოკოლადის მანქანები, ჰო მართლა, მშვიდობის ქანდაკებაც ზედ მიაყოლა....
შერცხვენილი შოკო საბანქვეშ შეიმალა. შალვა ექიმის ხმა იქაც კარგად ესმოდა. ისიც არიგებდა, ბევრი შოკოლადის ჭამა მავნებელიაო.
-იმდენი შოკოლადი ვჭამე, მთელი სიცოცხლე მეყოფა,-საბნიდან გამოიჭყიტა შოკომ,-გპირდებით, დღეიდან არც კი გავეკარები...
გახარებულმა ლაშამ შოკოლადის შუქნიშანი პირისკენ გააქანა. შოკომ წამსვე გადაიძრო საბანი:
-მსუნაგო! ეგ შუქნიშანი ჩემია!
ყველას გაეცინა.
-ფიქრი არ მაქვს შოკოს მადის... მაინც უყვარს შოკოლადი!-მხიარულად შესძახა ლაშამ.
სხვა მოთხრობები
ხედავთ? ტყეში ყველა შრომობს. ყველა საქმეშია გართული. კოდალა ხეებს მკურნალობს, ჭია-მატლებისგან იცავს. ციყვი თხილსა და კაკალს აგროვებს. ზღარბი სოკოს იმარაგებს...
დედაჩემს დეა ჰქვია. ხომ ლამაზი სახელია? დედა-დეა. ერთი დ აკლია, თორემ სახელადაც დედა ერქმეოდა. დედაჩემი დედად მუშაობს, ჩვენ გვივლის, მე და ჩემს დაიკო მაგდას....
პატარა წვეთი დედამიწაზე ცხოვრობდა,-ლიკლიკა ნაკადულის ტალღებში. ლიკლიკა ნაკადული ლამაზ მინდორზე მიედინებოდა. პატარა წვეთი წყლის ნაკად მიჰყვებოდა, ცას უყურ...
წვიმინი დღე იყო. დები-თაია და ნია ფანჯარასთან მოწყენილი იდგნენ. ისინი წვიმით დაფარულ პატარა ბაღს გაჰყურებდნენ. უცებ დებმა ჩიტუნას ჟივჟივი გაიგონეს. გარეთ, სახლი...
მწვანე მინდორში ნორჩი ბალახი და ნარნარა ყვავილები სულ დაინამა. ჭიანჭველა ნუნე ბუდეში ვეღარ ბრუნდებოდა. მისი ბუდე დიდ ნაძვთან იყო. ნუნე ამხელა ნამის ზღვას როგორ ...
შენ ალბათ იცი, რომ ჩვენი ანბანის სასახლეში ოცდაცამეტი ასო-ბგერა ცხოვრობს. მათგან ხუთი ხმოვანია, დანარჩენი-თანხმოვანი. ხმოვნები მომღერალი ბგერები არიან. თანხმო...
სახატავ ქაღალდზე ქრისტინემ სახლი დახატა. სახლი პატარაა, თუმცა ნამდვილს არაფრით ჩამოუვარდება. აქვს პატარა კიბე, პატარა კარი და ორი პატარა ფანჯარა. ფანჯრები თითქო...
რა კარგი სიტყვა ყოფილა „ჰყავს.“ ეს სიტყვა თურმე იმას ნიშნავს, რომ დედამიწაზე მარტო არა ხარ. რა კარგია, რომ ადამიანებს ერთმანეთი ჰყავთ. ეს სიტყვა ცხოველებსაც ...
ზაზუკა პატარა ბიჭი არ გეგონოთ, ის ნიკას ზაზუნაა. პაწაწინა ცხოველია, - თოვლივით თეთრი. თათები ჩვილის პაწია თითებს მიუგავს. ზის თავის მინის სახლში და პირს არხეინა...
ერთ ლამაზ ტყეში ხეები მეგობრულად ცხოვრობდნენ. გავიდა დრო. მშვენიერ ნაძვს თანდათან სიბერე შეეპარა. წიწვები გაუყვითლდა, ტოტები გაუხმა. ხეები დაღონდნე...
დაეხმარე სახელის შერჩევაში
შექმენით განსაკუთრებული მოგონებები
შესაძლოა, თქვენს შვილებს არ ახსოვდეთ თქვენი დარიგებები, თუმცა, მათ ემახსოვრებათ საერთო ოჯახური ტრადიციები - ძილის დრო თუ ღამის თამაშები.
