გვირილები
მწვანედ მოხასხასე მინდორზე გვირილებმა გაახილეს თვალი, პირველად მზე დაინახეს და მაშინვე შეუყვარდათ:
-რა ლამაზია! როგორ გვინდა, ჩვენც მზეს ვგავდეთ!
როცა ერთმანეთს შეხედეს, მიხვდნენ, რომ თვითონაც პაწია მზეებს ჰგავდნენ და გაუხარდათ:
-შენც მზეს ჰგავხარ! მეც მზეს ვგავარ! აი, ისიც! ყველა! ყველა!
-თურმე პაწაწინა მზეები ვყოფილვართ!
მწვანე მინდორი ლამაზი, კოპწია გვირილებით გაივსო. ციცქნა მზეები დიდ მზეს შეჰხაროდნენ, თვალს არ აშორებდნენ. მინდორში მათი სიცილ-კისკისი და გადაძახილი ისმოდა:
-რა კარგია, რომ პაწია მზეები ვართ!
-და დიდი მზის რჩეულები!
ერთხელ გვირილების მინდვრის თავზე წუწია ღრუბელი გამოჩნდა, ლამაზი ყვავილები მოეწონა და მათთან მეგობრობა მოისურვა, გვირილებს დიდი მზე მოუჩრდილა. გაბრაზებულმა ყვავილებმა ერთმანეთს დაუტიეს:
-წუწია, დაიკარგე აქედან!
-ჩვენ ხომ მზის რჩეულები ვართ!
-და მხოლოდ მზე გვიყვარს და სხვა არავინ! ა-რა-ვინ!
წუწია გაჯავრდა. ასეთმა შეხვედრამ გული ატკინა და იქაურობა სწრაფად დატოვა:
-იმასაც ვნახავთ, თუ არ დაგჭირდებით!
ასედაც მოხდა. მზემ ისე დააცხუნა, მიწა გამოშრა და დასკდა. გვალვამ მცენარეები ჩამოაჭკნო. გვირილებმა თავი ჩაქინდრეს,-ძალა არა ეყოთ, მზისთვის ემზირათ.
ქარს შეეცოდა ყვავილები და მათი გასაჭირი წუწია-ღრუბელს შეატყობინა. ღრუბელს კეთილი გული ჰქონდა, პაწია მზეებს განა სამაგიერო გადაუხადა, წვიმა დაუშვა და მიწას წყალი უხვად ასვა.
გვირილები წელში გაიმართა, ლამაზი თავები წვიმას შეუშვირეს და მადლიერად აჩურჩულდნენ. ახლაღა მიხვდნენ, რომ მეგობრობაზე ხელი არავის არ უნდა უკრა! ვინ იცის, ვინაა დიდი მზის რჩეული,-ეს კი სინანულით აღიარეს.
შეამოწმე, რამდენად კარგად გაიგე მოთხრობა „გვირილები“ სხვა მოთხრობები
წვიმინი დღე იყო. დები-თაია და ნია ფანჯარასთან მოწყენილი იდგნენ. ისინი წვიმით დაფარულ პატარა ბაღს გაჰყურებდნენ. უცებ დებმა ჩიტუნას ჟივჟივი გაიგონეს. გარეთ, სახლი...
სახატავ ქაღალდზე ქრისტინემ სახლი დახატა. სახლი პატარაა, თუმცა ნამდვილს არაფრით ჩამოუვარდება. აქვს პატარა კიბე, პატარა კარი და ორი პატარა ფანჯარა. ფანჯრები თითქო...
- მე ქვეყანას სინათლესა და სითბოს ვაძლევ! -თავს იწონებდა მზე. - მე მაცოცხლებელ წვიმას, -გაიძახოდა ღრუბელი. - მე ხომ უხვი წყლით ვარ ცნობილი! -გაიძახოდა მდინარე...
ერთხელ ქარიშხალმა ჩამოიქროლა. გვერდზე გადაბრეცილ დიდ ხეს მიაწვა და წააქცია. მაღლობზე გადმოკიდებული ხე ზემოდან ზღვას დაჰყურებდა. ზღვაზე გემები გედებივით დასრიალ...
მათეს ძალიან უყვარს ფეხბურთი. უნდა ეზოს გუნდში თვითონაც იყოს, მაგრამ ბავშვები არ ათამაშებენ, ეუბნებიან, ჯერ პატარა ხარო. ამიტომაა, რომ მათე მარტო ვარჯიშობს, ბიჭ...
მწვანე მინდორში ნორჩი ბალახი და ნარნარა ყვავილები სულ დაინამა. ჭიანჭველა ნუნე ბუდეში ვეღარ ბრუნდებოდა. მისი ბუდე დიდ ნაძვთან იყო. ნუნე ამხელა ნამის ზღვას როგორ ...
დინო პატარა დინოზავრი იყო. იგი ნესტიან და დაბურულ ტყეში გამოიჩეკა. ძლივს ამობობღდა კვერცხიდან, მიიხედ-მოიხედა, მაგრამ ერთმანეთში გადახლართული ხე-გვიმრების მეტი ...
ჯოხს მობეზრდა ხეხილის ბაღში, ბალახებში უსაქმოდ ყოფნა და მწარედ ატირდა: - რამდენი ხანია, აქ უსაქმოდ ვიმყოფები, უკვე აღარავის ვჭირდები! როცა ხის ტოტი ვიყავი, სიც...
მხიარული ზაფხულია. პატარა ნიკოს და ანანოს დაჭერობანას თამაში უნდათ. - ნიკაა! -ყვირის პატარა ნიკო, -სად ხარ? დაჭერობანა ვითამაშოთ! აი, იპოვეს! ბიჭი ხის ქვეშ წა...
ბურდღუნა დათუნია ბუთა ტყეში უსაქმოდ დაეხეტებოდა. ნაძვის ნერგს დაეჭიდა, - დიდმა ხეებმა დაუტატანეს, - არ გადატეხოო. ნეკერჩხალზე აცოცდა, - ჩიტუნია რიამ გაკიცხა, ბუ...
ნახატი მოთხრობები
ამ ნაწარმოების თემაზე ბავშვებს მიერ შექმნილი ნახატები. თუ შენც გაქვს რაიმე დახატული, გაუზიარე ის სხვებს!
დაეხმარე სახელის შერჩევაში
ასწავლეთ ბავშვებს ბუნების სიყვარული
გაატარეთ დრო ბუნებაში ბავშვებთან ერთად და ასწავლეთ მათ ბუნების დაფასება.
სოფი მაჭავარიანი - გახსოვდეს, უკვე გაზაფხულია!
გახსოვდეს, უკვე გაზაფხულია! ბავშვებო, ერთი პატარა ამბაბი უნდა მოგიყვეთ, როდესაც თქვენი ტოლი ვიყავი, ვკითხე ჩემს მასწავლებელს,-მერი მასწავლებელს; -მასწავლებელო...
