ჯოხს მობეზრდა ხეხილის ბაღში, ბალახებში უსაქმოდ ყოფნა და მწარედ ატირდა:
- რამდენი ხანია, აქ უსაქმოდ ვიმყოფები, უკვე აღარავის ვჭირდები! როცა ხის ტოტი ვიყავი, სიცოცხლე მიხაროდა. ხე მოჭრეს, მე კი აქ მომისროლეს! ასე უსარგებლოდ დამთავრდა ჩემი სიცოცხლე!
იქვე ახლოს ვაშლის ხეც ტიროდა:
- არც მე ვარ კარგ დღეში! იმდენი ვაშლი მოვისხი, ვერ ვიმაგრებ, წელში ვერ ვიმართები! დიდი ტოტი აგერ-აგერ ჩამომატყდება! არავინ ხართ მადლიანი? მიშველეთ რამე!
ხეხილის ბაღში მარჯვე ბიჭუნამ-ჯაბამ ჩამოირბინა. დაინახა დიდი ვაშლებით გადავსებული ტოტი, მიხვდა ხის გასაჭირს, აიღო დაგდებული ჯოხი და დახუნძლულ ტოტს შეუყენა.
ესეც ასე! ჯოხი ხის საყრდენი გახდა, ამან გუნება უცებ გამოუკეთა:
- რა კარგია! ვიღაცას მეც გამოვადექი! თურმე უბრალო ჯოხიც კი საჭირო ყოფილა. ნუ გეშინია, ვაშლის ხევ, მე ძალიან მაგარი ვარ, უშიშრად დამეყრდენი!
- უკვე აღარ მეშინია! დიდი მადლობა, ჩემო კეთილო მეგობარო! -უპასუხა ვაშლის ხემ.
სხვა მოთხრობები
დაეხმარე სახელის შერჩევაში
შეიძინეთ ტანსაცმელი მეორად მაღაზიებში ან გაცვალეთ ტანსაცმელი მეგობრებთან.
ზოგადი ინფორმაცია
სასწავლო ცენტრი
ბავშვის სახელები
საბავშვო ლექსები
საინტერესო