„ბება და ციცინათელების ქალაქი“

ასაკობრივი კატეგორია

3–6 წელი – წაკითხვით

6–8 წელი – დამოუკიდებელი კითხვა

„ბება და ციცინათელების ქალაქი“

„ბება და ციცინათელების ქალაქი“ არის თბილი ზღაპარი სიკეთეზე, შრომაზე და პატარა სასწაულებზე, რომლებიც მაშინ ხდება, როცა გულით ვსწავლობთ პასუხისმგებლობას. რაც ჩვენთვის გამოუსადეგერია სხვისთვის შესაძლოა აუცილებელი და საჭირო გახდეს! ეს ისტორია დაწერილია ბავშვებისთვის, რომლებსაც სჯერათ, რომ კეთილ გულს შეუძლია სამყარო გაანათოს — ისე, როგორც ციცინათელები ანათებენ ღამეს“.

ბება და ციცინათელების ქალაქი

იცოდი? წელიწადს ოთხი დრო აქვს: ერთი, ორი, სამი, ოთხი… გაზაფხული, ზაფხული, შემოდგომა და ზამთარი. ახლა შემოდგომაა — ხეებს ყვითელი, გამხმარი ფოთლები სცვივათ, სწორედ ის დროა! გარეთ ხან წვიმს, ხან კი ქარი ქრის…

უკვე გათენებულიყო.

ერთი მოხუცი ნაძვის ხის ძირში ხის ლამაზი, პატარა სახლუკა იდგა, საიდანაც ყოველთვის სიმღერისა და სიცილის ხმა გამოდიოდა. ამ პატარა სახლუკაში კი პატარა ირემი, გოგონა ბება, მშობლებთან ერთად ცხოვრობდა.

— ბება, გაიღვიძე, დაგაგვიანდება… — მოისმა საძინებლის კართან ირემი დედიკოს ნაზი ხმა. ოთახში გემრიელი თხილისა და თაფლის ორცხობილების სურნელი შემოვიდა… უჰ, რა გემრიელი სუნი იყო! ბება პატარა იყო, სულ რამდენიმე თვის, და ისიც, და მისი მშობლებიც ადამიანებზე ბევრად პატარები იყვნენ, რადგან ისინი ხომ ტყის პატარა ირმები იყვნენ. მას ძალიან შიოდა და საუზმობა უნდოდა, მაგრამ ბება ცოტა ზარმაცი იყო და საწოლიდან ადგომაც კი ეზარებოდა.

სამაგიეროდ, ძალიან ლამაზ ქალაქში ცხოვრობდა — იქ ბევრი ხე იდგა, მოწყობილი იყო სათამაშო მოედნები, საქანელები და სასრიალოები. ამ პატარა ქალაქს დედა ციცინათელების ქალაქს ეძახდა. როგორც კი ღამდებოდა, მთელი ეზო ციცინათელებით ივსებოდა. ყოველ ჯერზე ბება ცდილობდა მათ დაჭერას, მაგრამ ისინი ძალიან სწრაფები და მოხერხებულები იყვნენ, ბება კი — ზარმაცი და ბუთხუზა. ყოველ დილით მამიკოს მიჰყავდა საბავშვო ბაღში. იქ ბება კარგად ერთობოდა, თამაშობდა, სწავლობდა და გემრიელ საუზმეზეც არასდროს ამბობდა უარს. ციცინათელების ქალაქში ყველაფერი იყო — პატარა ირემებს არაფერი აკლდათ.

ბება ძალიან კეთილი იყო, მაგრამ ცოტა ზარმაცი: ფეხით სიარულიც ეზარებოდა და დედიკოსაც იშვიათად ეხმარებოდა სახლის საქმეებში. არც ეზოში ხიდან ჩამოცვენილი ფოთლების შეგროვება ეხალისებოდა, არც ლამაზი გირჩებისა და ხილის აკრეფა… მოკლედ, არაფერს აკეთებდა — იქამდე, სანამ ციცინათელების ქალაქში ჯადოსნური ამბავი არ შეემთხვა. ერთ საღამოს ბება მეგობრებთან ერთად მოედანზე „დამალობანას“ სათამაშოდ წავიდა. ის იქვე, ერთ-ერთი ნაგვის ურნის უკან მიიმალა, რადგან შორს წასვლა ეზარებოდა.

— ოი, სასწაული! რა ლამაზია! — შესძახა მან.

მის წინ ლამაზი, დიდი წითელი ბოტები იდო. ისე ძალიან მოეწონა, მაშინვე ორივე ფეხი შიგ ჩადგა. როგორც კი ბოტებში ფეხი ჩაყო, სულ სხვა ბებად გადაიქცა. გაყოჩაღდა — მისი ფეხები სწრაფად დარბოდნენ. აღარც ვაშლების შეგროვება ეზარებოდა და აღარც ფოთლების გადაყრა. — ბება, ეს რა ჩაგიცვამს?! — გადაიკისკისა დედამ, როცა უზარმაზარი ბოტები დაინახა.

— ეს საიდან გაქვს?! — ჰკითხა მამამ. — ნაგვის ურნასთან ეწყო… ალბათ გადაგდება არ უნდოდათ და ჩავიცვი! მამა, ნახე, როგორ სწრაფად დავრბივარ, მიყურე! ბედნიერი ბება გარბოდა და ტალახში ხტებოდა.

— შვილო, დაუკითხავად არაფრის აღება არ შეიძლება… პატრონმა რომ მოიკითხოს? — ამაზე არ მიფიქრია… — საშინლად მოიწყინა ბება.

— წამოდი, წავიდეთ ურნასთან, იქნებ პატრონიც იქ იყოს… წვიმაც დაიწყო, ალაგ-ალაგ გუბეები ივსებოდა…

დედა ირემმა ხელი მოკიდა ბებას და ურნისკენ გასწიეს. ბებას ეს წითელი ბოტები უფრო და უფრო უყვარდებოდა და სულაც აღარ უნდოდა მათი დაბრუნება. სანამ ურნას მიუახლოვდებოდნენ, დაინახეს დიდი ადამიანი, უზარმაზარი ცოცხით, რომელიც იქაურობას ალაგებდა და ასუფთავებდა. დედა და ბება მიუახლოვდნენ მას. ის ცოცხით მათ ხან აქეთ მოისვრიდა, ხან იქით… ისეთი კარგი თამაში გამოუვიდათ, სიცილით გული იჯერეს. წვიმაც უფრო და უფრო მატულობდა… ეძახდნენ ვეებერთელა მეეზოვეს:

— თქვენია ეს ბოტები?! — ბოდიშით, დაუკითხავად რომ ავიღე!

ყვიროდნენ მთელი ხმით, მაგრამ მათი ხმა არ ესმოდა… ან როგორ გაიგებდა?

მას ხომ ირმების ენა არ იცოდა…

— გეცვას, შენი იყოს, — უთხრა დედამ, — ოღონდ დღეის იქით ყოჩაღი იყავი, ამ უზარმაზარი მეეზოვესავით, რომელიც ზრუნავს ქალაქზე, ადამიანებზე და სისუფთავეზე.

ბებამ გაბრწყინებული თვალებით შეხედა დედიკოს, თანხმობის ნიშნად ლოყა აულოკა.

ეს დიდი წითელი ბოტები კი სინამდვილეში კი პატარა გოგონასი იყო, რომელსაც დორა ერქვა. მან ეს ბოტოები ნაქვის ურნასთან იმიტომ დადო, რომ გადაგდება არუნდადა- იქნებ ვინმეს (გაგრძელება)