მამიკო ციყვი მხატვარია. ციყვუნია ცარო მას დილიდან ეწუწუნება:
- მამიკო, რა არის, სულ ზღარბებსა და ლოკოკინებს რომ ხატავ? რა იქნება, შემოდგომის სურათი დამიხატო. მასწავლებელმა დაგვავალა...
- ეს შენ დაგავალა, ცარო, -გაიცინა მამამ, -ჰოდა, თვითონვე დახატე...
- ვცადე, მაგრამ არ გამომივიდა, არ ვიცი, შემოდგომის ფერები რომელია...
- კარგი, დაგეხმარები. ეს რა არის?
- ეს წაბლია.
- რა ფერისაა?
- ყავისფერი.
- კაკალი?
- კაკალი წაბლისფერია, -გაიცინა ცარომ.
მამამ სახატავ ფურცელზე ნაირ-ნაირი ხილი დახატა.
- ფერები ჩამოთვალე, ცარო, -ეს ვაშლი რა ფერისაა?
- ეს ვაშლი წითელია, ეს ვაშლი-ყვითელი, ეს მსხალი მწვანეა, ეს კიდევ ოქროსფერი, ქლიავი-ლურჯია, კომში კი -ყვითელი, ატამი ვარდისფერი, ყურძენი-ქარვისფერი, ეს ბროწეულია, - ხასხასა ალისფერი... ეს დიდი გოგრაა! რა ფერის? ჩალისფერი!
ცარო აკისკისდა. შემოდგომის ფერები ლექსივით ჩავარაკრაკეო.
- უკვე ვიცი, მამიკო! შემოდგომა თურმე ნაირ-ნაირ ფერისაა!
გახარებული ციყვუნია შემოდგომის სურათის ხატვას შეუდგა.
სხვა მოთხრობები
დაეხმარე სახელის შერჩევაში
გახსოვდეს, უკვე გაზაფხულია! ბავშვებო, ერთი პატარა ამბაბი უნდა მოგიყვეთ, როდესაც თქვენი ტოლი ვიყავი, ვკითხე ჩემს მასწავლებელს,-მერი მასწავლებელს; -მასწავლებელო...
ზოგადი ინფორმაცია
სასწავლო ცენტრი
ბავშვის სახელები
საბავშვო ლექსები
საინტერესო