ყვავილების ფერიას,  როსას ყველაზე მეტად  ერთი უბრალო ყვავილი უყვარდა. ამ ყვავილს ასკილი ერქვა.  ერთხელ როსა  ავად გახდა. ფერიას ვერავინ შველოდა.

-რა ვქნა, როსას რით ვუშველო?-დარდობდა ასკილი. მან მთელი თავისი   სიყვარული მოიკრიბა და წვრილი, წითელი   ნაყოფი გამოისხა.

ფერია როსამ ასკილის ჩაი დალია და უცებ გამოკეთდა. წამალმა სასწაული მოახდინა.

მადლიერმა ფერიამ გადაწყვიტა ასკილი უფრო გაელამაზებინა. ყვავილის ყველა ფურცელს მან გულის ფორმა მისცა და ყვავილედად შეკრა. მართლა ულამაზესი გამოუვიდა,- ერთად შეკრული მრავალი გული!  ფერიამ ყვავილს  თავისი სახელი-როსა დაარქვა. როსა ჩვენებურად ვარდია.

მშვენიერი ყვავილების დასაცავად ფერიამ ვარდის ტოტებს  ბასრი ეკლები  დაასხა. სიყვარულს დაცვა სჭირდება, ბოროტმა და შურიანმა რომ ვერ ავნოს. 

საღამოს, მთვარე რომ ამოვა, ვარდის ბუჩქზე ბულბული ჯდება. ჩიტუნა საამურად გალობს. ამბობენ, რომ იგი ადამიანებს ფერია როსასა და ასკილის სიყვარულის ამბავს უყვება.