ანნა მარია
ზო−გი ან−ნას მე−ძა−ხის,
ზო−გი კი−დევ - მა−რი−ას...
რა ვქნა, რით ვერ ის−წავ−ლეს,
მქვი−ა ან−ნა მა−რი−ა!
მა−ლე ექვ−სის გავხ−დე−ბი
და თუ გინ−დათ მარ−თა−ლი,
მირ−ჩევ−ნი−ა ყვე−ლა−ფერს
ფიფ−ქი−ა−ზე ზღა−პა−რი.
ნა−ტა−ლიმ კი, ჩემ−მა დამ,
ყვე−ლა−ფე−რი ა−რი−ა,
ფიფ−ქი−ა−ზე ი−ძა−ხის,
ა−ი, ან−ნა მა−რი−ა!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
გაბუტული ნატოელიზბარ გაბუნია |
 |
მე გადამარქვან მტირალანაზი თარგამაძე |
 |
ფუტკარინოდარ დუმბაძე |
|
ჯარისკაციზაქარია შერაზადაშვილი |
|
დღეობანოდარ დუმბაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
ბავშვებილუარა ჭანტურია |
 |
თუმც, არ გაჩნდა ძამიკომანანა კაკაჩია |
 |
ჩურჩხელამზია გოგნიაშვილი |
 |
სათაფლიაზე ექსკურსიის შემდეგნანა გასვიანი |
|
ბუანოდარ დუმბაძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
სად არის სათვალე?იულან ტუვიმი |
 |
ზურაბის ჩივილიირაკლი აბაშიძე |
 |
„დიპლომატი“ელენე სალარიძე |
|
ხუთი წლის ვარ...ელენე სალარიძე |
|
მანანას წერილინოდარ დუმბაძე |
