ანნა მარია
ზო−გი ან−ნას მე−ძა−ხის,
ზო−გი კი−დევ - მა−რი−ას...
რა ვქნა, რით ვერ ის−წავ−ლეს,
მქვი−ა ან−ნა მა−რი−ა!
მა−ლე ექვ−სის გავხ−დე−ბი
და თუ გინ−დათ მარ−თა−ლი,
მირ−ჩევ−ნი−ა ყვე−ლა−ფერს
ფიფ−ქი−ა−ზე ზღა−პა−რი.
ნა−ტა−ლიმ კი, ჩემ−მა დამ,
ყვე−ლა−ფე−რი ა−რი−ა,
ფიფ−ქი−ა−ზე ი−ძა−ხის,
ა−ი, ან−ნა მა−რი−ა!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
სახლობანანოდარ დუმბაძე |
 |
ბრძენი კაციმანანა ტონია |
|
ბიჭი, ძაღლი და ბებიანოდარ დუმბაძე |
 |
მარიამის ოინებიაზა მდინარაძე |
 |
ანანოხათუნა გულიაშვილი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
პატარა მხატვარინესტან კუპრავა |
 |
პატარა ვაჟკაცის ფიქრებიმანანა კაკაჩია |
 |
ი.ა.გალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ცურვა ვიცითგიორგი წერეთელი |
 |
კატა და თინიკოლუარა ჭანტურია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
|
ფისო და ლისიამანანა ტონია |
 |
მარიამიინგა ქორდელი |
|
ნუგეშინოდარ დუმბაძე |
 |
სად არის სათვალე?იულან ტუვიმი |
|
ყვავილები დედასგიორგი კაჭახიძე |
