ანნა მარია
ზო−გი ან−ნას მე−ძა−ხის,
ზო−გი კი−დევ - მა−რი−ას...
რა ვქნა, რით ვერ ის−წავ−ლეს,
მქვი−ა ან−ნა მა−რი−ა!
მა−ლე ექვ−სის გავხ−დე−ბი
და თუ გინ−დათ მარ−თა−ლი,
მირ−ჩევ−ნი−ა ყვე−ლა−ფერს
ფიფ−ქი−ა−ზე ზღა−პა−რი.
ნა−ტა−ლიმ კი, ჩემ−მა დამ,
ყვე−ლა−ფე−რი ა−რი−ა,
ფიფ−ქი−ა−ზე ი−ძა−ხის,
ა−ი, ან−ნა მა−რი−ა!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
აბა, ჩემი რა ბრალია!მარიჯანი |
 |
ბრძენი კაციმანანა ტონია |
 |
სახლობანანოდარ დუმბაძე |
 |
დიდობას ვნატრობნაზი თარგამაძე |
 |
ჭუპა-ჭუპამაყვალა მრევლიშვილი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
ჩურჩხელამზია გოგნიაშვილი |
|
შეჯიბრინოდარ დუმბაძე |
 |
აბეზარი მამალისოფო გასიტაშვილი |
 |
Პროფესიანინია კაპანაძე |
 |
მარი ზღმარტლითნანა გასვიანი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
ნია და ზამთარიელენე სალარიძე |
|
დამნაშავე ბურთიმანანა ტონია |
 |
მე სკოლაში მივდივარქეთევან ქუჩუკაშვილი |
 |
შემოღამება მთაწმინდაზედნიკოლოზ ბარათაშვილი |
|
დალი და მანანამანანა ტონია |
