ანნა მარია
ზო−გი ან−ნას მე−ძა−ხის,
ზო−გი კი−დევ - მა−რი−ას...
რა ვქნა, რით ვერ ის−წავ−ლეს,
მქვი−ა ან−ნა მა−რი−ა!
მა−ლე ექვ−სის გავხ−დე−ბი
და თუ გინ−დათ მარ−თა−ლი,
მირ−ჩევ−ნი−ა ყვე−ლა−ფერს
ფიფ−ქი−ა−ზე ზღა−პა−რი.
ნა−ტა−ლიმ კი, ჩემ−მა დამ,
ყვე−ლა−ფე−რი ა−რი−ა,
ფიფ−ქი−ა−ზე ი−ძა−ხის,
ა−ი, ან−ნა მა−რი−ა!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
ნინომ შიშიელენე სალარიძე |
 |
პატარა პრანჭიაელიზბარ გაბუნია |
 |
უცნაური კითხვაგივი ჭიჭინაძე |
 |
*** (დედამ მითხრა რომ ბავშვები)ქეთევან კვიტატიანი |
 |
სათვალენოდარ დუმბაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
სოფო და სოკომანანა ტონია |
 |
პატარა მხატვრებიმანანა კაკაჩია |
 |
ჩხირკედელასოფო გასიტაშვილი |
 |
მარი ზღმარტლითნანა გასვიანი |
|
ძმური სამსახურინოდარ დუმბაძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
„მკურნალები“მზია გოგნიაშვილი |
|
ხუთი წლის ვარ...ელენე სალარიძე |
 |
სად არის სათვალე?იულან ტუვიმი |
|
მანანა და ლალინოდარ დუმბაძე |
|
„დიპლომატი“ელენე სალარიძე |
