ანნა მარია
ზო−გი ან−ნას მე−ძა−ხის,
ზო−გი კი−დევ - მა−რი−ას...
რა ვქნა, რით ვერ ის−წავ−ლეს,
მქვი−ა ან−ნა მა−რი−ა!
მა−ლე ექვ−სის გავხ−დე−ბი
და თუ გინ−დათ მარ−თა−ლი,
მირ−ჩევ−ნი−ა ყვე−ლა−ფერს
ფიფ−ქი−ა−ზე ზღა−პა−რი.
ნა−ტა−ლიმ კი, ჩემ−მა დამ,
ყვე−ლა−ფე−რი ა−რი−ა,
ფიფ−ქი−ა−ზე ი−ძა−ხის,
ა−ი, ან−ნა მა−რი−ა!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
შემოსილნი გამჭვირვალე ბლონდებითგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ნინოს შიშიელენე სალარიძე |
 |
მარიამის ოინებიაზა მდინარაძე |
 |
სათვალენოდარ დუმბაძე |
 |
ნუციკოტარიელ ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
|
შეჯიბრინოდარ დუმბაძე |
 |
ლიზის ნახატინანა პავლიაშვილი |
 |
„მაუსი“იოსებ ციცქიშვილი |
 |
*** (პატარა ვარ?)ცირა ტურაშვილი |
 |
ნატვრამანანა კაკაჩია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
|
ნია და ზამთარიელენე სალარიძე |
 |
ფისო და ლისიამანანა ტონია |
|
ტასო ვარ თუ პეპი?!ელენე სალარიძე |
|
მეოცნებე მფრინავიმანანა ტონია |
|
მანანას წერილინოდარ დუმბაძე |
