მეოცნებე მფრინავი
სი−ცხე−ში ხე−თა ჩრდი−ლე−ბი,
გა−და−წყვი−ტა რომ იქ დაჯ−დეს,
ის−წავ−ლოს გაკ−ვე−თი−ლე−ბი.
წიგ−ნე−ბი სკამ−ზე და−ა−წყო,
წინ კი რვე−უ−ლი და−ი−დო,
სა−წე−რიც მო−ი−მარჯ−ვა და...
მაგ−რამ ფიქ−რებ−მა წა−ი−ღო.
ნატ−რობს პა−ტა−რა მოს−წავ−ლე,
რომ გა−მო−ვი−დეს მფრი−ნა−ვი,
უ−ნი−ფორ−მი−თა ი−ა−როს,
და ჰყავ−დეს მას თვითმფრი−ნა−ვი,
ცა−ში, ღრუბ−ლებ−ში ა−ჭე−ნოს,
ის რკი−ნის ცხე−ნი ტი−ა−ლი,
ცის კა−ბა−დონ−სა რომ მიწვ−დეს,
ქრო−დეს, რო−გორ−ცა ნი−ა−ვი.
ღრუ−ბე−ლი ხე−ლით გა−ფან−ტოს,
და შე−ე−გე−ბოს მზის სხივ−სა,
თქვენ შე−გიძ−ლი−ათ გაფ−რინ−დეთ!-
პე−ტოს ბინდ ბუნდ−ში ეს−მი−სა.
ბავშვ−მა თვა−ლე−ბი მი−ლუ−ლა,
ი−სევ ი−ძა−ლეს ფიქ−რებ−მა,
და იც−ნე−ბებ−მა და−ფა−რეს,
ვი−თარ−ცა თოვ−ლის ფიფ−ქებ−მა.
მას და−ა−ვი−წყდა ყო−ვე−ლი,
მა−თე−მა−ტი−კა და ქარ−თუ−ლი,
ცა−ში ფრენს ბავშ−ვი უფრ−თო−და,
პე−ტო ი−სე−ა გარ−თუ−ლი.
მე−რე კი ხვრი−ნიც გა−ის−მა,
იმ მე−ოც−ნე−ბე ბი−ჭი−სა,
ეხ−ლა სე−ირ−საც ვუც−ქი−როთ,
მას−თან მუ−რი−ა მი−დი−სა.
და და−ით−რი−ა ლეკ−ვუ−ნამ,
და−ვა−ლე−ბე−ბის რვე−უ−ლი,
მსწრაფლ გა−მო−ფხიზლ−და მოს−წავ−ლე,
ოც−ნე−ბე−ბის−გან ძლე−უ−ლი.
მუ−რი−ას წიხ−ლი მი−არ−ტყა,
ძლივს წა−აგ−ლი−ჯა რვე−უ−ლი,
ბურ−დღუ−ნებს გაბ−რა−ზე−ბუ−ლი,
ძი−ლის−გან გო−ნა−რე−უ−ლი.
ლეკვ−მა კი მორ−თო წკავ-წკავი,
გა−იქ−ცა ბა−ღის კუ−თხე−ში,
იქ ბა−ყა−ყიც ა−ყი−ყინ−და,
იქ−ვე დიდ მწვა−ნე გუ−ბე−ში.
უ−თხრეს: ის−წავ−ლე პა−ტა−რავ,
ჯერ ი−კი−თხე და წე−რე−ო,
და თუ გა−მოხ−ვალ ნას−წავ−ლი,
კიც გაფ−რინ−დე−ბი მე−რეო.
შერ−ცხვა პე−ტი−კოს, ეგ ი−ყო,
მი−სი ოც−ნე−ბის ფი−ნა−ლი,
შეჰ−ფი−ცა კარ−გად ის−წავ−ლოს,
და გა−მო−ვი−დეს მფრი−ნა−ვი.
ჯერ არცერთ მომხამრებელს არა აქვს შეფასება გაკეთებული. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? საორიენტაციო ასაკის მისანიჭებლად, გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!
ავტორის შესახებ
მანანა ტონიას სხვა ლექსები:
ინდაური |
მეხანძრე სპილო |
მუქთა მჭამელები |
დედა თბილისი |
მურია |
დაეხმარე სახელის შერჩევაში
მოელოდეთ მეტს თქვენი შვილებისგან
ადამიანებს გააჩნიათ გარკვეული მოლოდინები (სკოლამდელი აღზრდის ჩათვლით). „გვაქვს იმის მოლოდინი, რომ ბავშვები სკოლაში თავად დაისხამენ წყალს, აალაგებენ მაგიდას, დაკიდებენ ქურთუკს - და ისინი ამას აკეთებენ“ - ამბობს ჯენიფერი ზებუკერი, ნიუ-იორკის 92-ე ქუჩაზე არსებული საბავშვო ბაღის მასწავლებელი. „თუმცა, საკლასო ოთახის დატოვების შემდეგ, ისინი ცერა თითს პირში ჩაიდებენ და ჩაჯდებიან საბავშვო ეტლებში“. ამიტომაც გქონდეთ მეტი მოლოდინი, რაც შეესაბამება ბავშვების მაქსიმუმს.
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
დამნაშავე ბურთიმანანა ტონია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
სინანულიშოთა ამირანაშვილი |
 |
მეგობრები წაიჩხუბნენლელა გაბური |
 |
მართაელიზბარ გაბუნია |
 |
ი.ა.გალაკტიონ ტაბიძე |
 |
სათვალენოდარ დუმბაძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
|
მანანას წერილინოდარ დუმბაძე |
|
მკვეხარა მხატვარიმანანა ტონია |
