საქანელა
ქარ−ზე სწრა−ფად, გა−ნა ნე−ლა
დაჰქ−რის ჩე−მი სა−ქა−ნე−ლი.
თმე−ბი ქარ−ში მიფ−რი−ა−ლებს,
კი−დევ დიდ−ხანს ვიქ−რი−ა−ლებ.
ფეხს ჯი−უ−ტად მი−წას დავკ−რავ,
ღრუბ−ლე−ბამ−დე ა−ვალ მაღ−ლა.
ველს ზე−მო−დან გად−მოვ−ხე−დავ
და ვერ ვიგრძ−ნობ დიდ−ხანს დაღ−ლას,
მაგ−რამ ამ დროს ი−ქა−ქა−ნებს
ჩა−მომჯ−და−რი იქ−ვე ბა−ბუ...
მიკ−ვირს, მე თუ დავ−ქა−ნა−ობ,-
ი−მას რო−გორ ესხ−მის თავბ−რუ?!
ავტორის შესახებ
ნახატი ლექსები
ლექსზე „საქანელა“ ბავშვების მიერ შექმნილი ნახატები. თუ შენც გაქვს ამ ლექსის თემაზე რაიმე დახატული, გამოგვიგზავნე და გაუზიარე სხვებს.
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები თამაშზე, ლექსები ძილზე და იავნანა
 |
ჩვენი ციგამაია კარსელი |
 |
გოგიალუარა ჭანტურია |
 |
მატარებლობანამაყვალა მრევლიშვილი |
 |
სათევზაოდმარიჯანი |
 |
მარიამის ოინებიაზა მდინარაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები თამაშზე, ლექსები ძილზე და იავნანა
 |
კვერცხირენატა მუხა |
 |
მხატვარინინია კაპანაძე |
 |
დავდგათ თოვლის ბებიაცნესტან კუპრავა |
 |
დილის ლექსიქეთევან კვიტატიანი |
 |
ეძინება ბუკნაჭოსლელა ცუცქირიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები თამაშზე, ლექსები ძილზე და იავნანა
 |
სამი კნუტიგივი ჭიჭინაძე |
 |
სერობანამანანა ტონია |
 |
თოვლაობაიროდიონ ევდოშვილი |
 |
რკოს კაცუნავასილ გულეური |
 |
ციგაობაშიო მღვიმელი |
