საქანელა
ქარ−ზე სწრა−ფად, გა−ნა ნე−ლა
დაჰქ−რის ჩე−მი სა−ქა−ნე−ლი.
თმე−ბი ქარ−ში მიფ−რი−ა−ლებს,
კი−დევ დიდ−ხანს ვიქ−რი−ა−ლებ.
ფეხს ჯი−უ−ტად მი−წას დავკ−რავ,
ღრუბ−ლე−ბამ−დე ა−ვალ მაღ−ლა.
ველს ზე−მო−დან გად−მოვ−ხე−დავ
და ვერ ვიგრძ−ნობ დიდ−ხანს დაღ−ლას,
მაგ−რამ ამ დროს ი−ქა−ქა−ნებს
ჩა−მომჯ−და−რი იქ−ვე ბა−ბუ...
მიკ−ვირს, მე თუ დავ−ქა−ნა−ობ,-
ი−მას რო−გორ ესხ−მის თავბ−რუ?!
ავტორის შესახებ
ნახატი ლექსები
ლექსზე „საქანელა“ ბავშვების მიერ შექმნილი ნახატები. თუ შენც გაქვს ამ ლექსის თემაზე რაიმე დახატული, გამოგვიგზავნე და გაუზიარე სხვებს.
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები თამაშზე, ლექსები ძილზე და იავნანა
 |
მაჩვინოდარ დუმბაძე |
 |
იპოდრომილუარა ჭანტურია |
 |
მხიარული ცხოველებიმაია წიგნაძე |
|
დარიგებალუარა ჭანტურია |
 |
მამი ჩამოდი ეზოში!ელიზბარ გაბუნია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები თამაშზე, ლექსები ძილზე და იავნანა
 |
ბაღის მეგობრებიმარიამ წიკლაური |
 |
ნაყინინუნუ ჯანელიძე |
 |
ზაფხულინინო სტურუა |
|
ინა და ბებონუნუ ჯანელიძე |
 |
ჭადრაკზედ ზმებიბესიკი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები თამაშზე, ლექსები ძილზე და იავნანა
 |
1871 წელი 23 მაისიილია ჭავჭავაძე |
|
ჟირაფიელიზბარ გაბუნია |
 |
ვანოგივი ჭიჭინაძე |
 |
ერთი ხუთზენაზი თარგამაძე |
 |
რკოს კაცუნავასილ გულეური |
