ბავშვი-სად მი−ზუ−ზუ−ნებ, ფუტ−კა−რო,
სა−ით იჩ−ქა−რი ამ დი−ლით?
ფუტკარი-ყვავილის ტკბი−ლი წვე−ნი−ა
ჩე−მი სა−უზ−მეც, სა−დი−ლიც.
მთე−ლი დღე ვიფ−რენ, ვიშ−რო−მებ
არ შე−ვის−ვე−ნებ წა−მი−თაც,
რომ მე−რე შენ გემ−რი−ე−ლი
თაფ−ლი მო−გართ−ვა ჯა−მი−თა.

ბავშვი-მერცხალო, ე−ნა−ჭიკ−ჭი−კა,
სა−ით იჩ−ქა−რი ამ დი−ლით?
მერცხალი-საკვები შე−მო−მე−ლი−ა,
შინ კი ბარ−ტყე−ბი მე−ლი−ან.
საჭ−მელს ვუ−ზი−დავ ბუ−დე−ში,
დავ−ზარ−დო, და−ვაფრ−თი−ა−ნო,
რომ მე−რე ჩვე−ნი სიმ−ღე−რა
შენს ჭერქ−ვეშ ა−ვახ−მი−ა−ნოთ.

ბავშვი-სად მიიჩ−ქა−რი, პე−პე−ლავ,
სად მი−ფარ−ფა−ტებ ამ დი−ლით?
პე−პე−ლა- ჩვენ ნაირ-ნაირ ფე−რე−ბით
ველ-მინდვრებს მოვეფე−რე−ბით.
თეთ−რიც, წი−თე−ლიც, ყვი−თე−ლიც..
შემ−კუ−ლი ა−თას−ფე−რი−თა,
რომ და−გიმშ−ვე−ნოთ ზა−ფხუ−ლი,
რომ დატკ−ბე ჩვე−ნი ცქე−რი−თა.

ბავშვი-ბუძგია ზღარ−ბო, სად მიხ−ვალ,
სად მი−ცუხ−ცუ−ხებ ამ დი−ლით?
ზღარბი-ოჰ, მეჩ−ქა−რე−ბა ძა−ლი−ან,
წუ−თი−თაც ა−რა მცა−ლი−ა...

ბავშვი-შენ კუსკუსა-კუ, შენ მა−ინც
სად მი−კუს−კუ−სებ ამ დი−ლით?
კუ-ზღარბმა,- გა−მო−ი−ქე−ცი−ო,
სურს, ნა−დიმ−ზე და−ვეწ−ვი−ო...
შე−მო−მით−ვა−ლა, ქარს წუ−ხელ
ჩა−მო−უყ−რი−ა ვაშ−ლი−ო,
წა−მო−კუს−კუს−დი, ძმო−ბი−ლო,
დღეს ბაღ−ში სუფ−რას გავშ−ლი−ო...

ბავშვი-ჭრიჭინა-ჭრიჭინობელა,
სად მიჭ−რი−ჭი−ნებ ამ დი−ლით?
ჭრიჭინა-მეც მაქვს სიმ−ღე−რით სათქ−მე−ლი,
ხე−დავ? დი−ლა−ა ნა−თე−ლი!
მოვ−მარ−თავ ჩემს ვი−ო−ლი−ნოს
და მე−რე ზა−ფხულს სა−ო−ცარს
ა−თას სიმ−ღე−რას მი−ვუძღვ−ნი,
სულ ჭრიჭინ-ჭრიჭინ დავ−ლო−ცავ!