ნინო და პიანინო

მო−უ−ტა−ნეს პი−ა−ნი−ნო
ცუგ−რუ−მე−ლა გო−გო ნი−ნოს,
აგ−რი−ალ−და პი−ა−ნი−ნო,
ა−ამ−ღე−რა ცელ−ქი ნი−ნო.

ა−კის−კისდ−ნენ კლა−ვი−შე−ბი:
-დელი-დელა! დელი-დელა!
დო, რე, მი, ფა, სოლ, ლა, სი, დო!
მოგ−ვის−მი−ნეთ ყვე−ლამ, ყვე−ლამ!

ვე−ე−ბერ−თე−ლა პი−ა−ნი−ნო,
ერ−თი ციცქ−ნა გო−გო ნი−ნო,
თი−თებს რო−გორ ა−თა−მა−შებს!
რა სიმ−ღე−რებს ა−რაკ−რა−კებს!

ყო−ჩაღ, ჩვე−ნო კარ−გო ნი−ნო!
მშვი−დო−ბა−ში პი−ა−ნი−ნო!