მე−ლა−კუ−დამ მამ−ლა−ყინ−წას,
გა−უგ−ზავ−ნა ბა−რა−თი,
გუ−ლით ს−თხო−ვა რომ მათ შო−რის
მორ−ჩეს და−ვა, კა−მა−თი.

გ−თხოვ შე−მინ−დო, მა−პა−ტი−ო,
წარ−სუ−ლი ნუ გაბ−რა−ზებს,
ა−ი ნა−ხე ჩვენს ძმო−ბა−ზე
ხალ−ხი და−წერს ან−და−ზებს.

ბევ−რი კარ−გი ამ−ბა−ვი ხომ,
პა−ტი−ე−ბით ი−წყე−ბა,
დიდ−სუ−ლო−ვანს ვი−ცი შეგ−წევს,
წარ−სუ−ლის დავი−წყე−ბა.

მე−გობ−რო−ბის, პა−ტი−ე−ბის,
გა−ვა−ფორ−მოთ ქარ−ტი−ა,
დღეს ხომ მი−ტე−ვე−ბის დღე−ა,
და თო−თხმე−ტი მარ−ტი−ა.