ღრუ−ბე−ლი რომ დავ−ხა−ტოთ,
ბამ−ბა−სა−ვით ქათ−ქა−თა,
ჯობს არ გა−ვა−ფე−რა−დოთ,
შე−მოვ−ხა−ზოთ კარ−გად და...
ა−მო−ვავ−ლოთ სა−ღე−ბავ−ში
სა−ხა−ტა−ვი ფუნ−ჯი
და დავ−ხა−ტოთ ზე−ცა,
ცის−ფე−რი ან ლურ−ჯი.
მე−რე ზე−ცას მი−ვუ−ხა−ტოთ
დის−კო მზი−სა, მუ−ქი,
ყვი−თე−ლი მზის გა−რე−შე ,
არ გვექ−ნე−ბა შუ−ქი.
მუ−ქი, მუ−ქი მწვა−ნე
ა−მო−ვი−დეს ყა−ნა,
ჯე−ჯი−ლად რომ იქ−ცეს
უნ−და მზე და წვი−მა.
თან დავ−ხა−ტოთ სახ−ლი ,
ხე და ყვა−ვი−ლე−ბი,
ფე−რად -ფე−რადები,
ზო−გი გაშ−ლი−ლე−ბი.
ყვე−ლა ფე−რის სა−ღე−ბა−ვი,
დაგვ−ჭირ−დე−ბა ახ−ლა,
რომ მოვ−ხა−ტოთ თუ−თი−ყუ−ში,
ხე−ზე შევს−ვათ, მაღ−ლა.
...მიყ−ვარს მრა−ვალ−ნა−ი−რი
ფუნჯ-საღებავები,
მინ−და გავხ−დე მხატ−ვა−რი,
რო−ცა გა−ვიზრ−დე−ბი!