-სწორდით! სმენა! რაზმო, ნაბიჯით იიარ! ერთი-ორი-სამი! ერთი-ორი-სამი!

-რა ხდება ჩვენს ეზოში? -ძაღლები  ჯოკა და როკო  ბუდრუგანიდან გამოცვივდნენ.

თურმე სამხედრო წვრთნა იყო, მაიორი მამალი ყვინჩილებს ავარჯიშებდა:

-ერთ- ორი -სამი! ერთი-ორი -სამი! რაზმო, სირბილით! ერთი-ორი-სამი!

-ისევ ის სულელი მაიორია!-დაიყეფა ჯოკამ.

-და სულელი ყვინჩილები! თავი მართლა ჯარისკაცები ჰგონიათ, რამდენი დღეა  ასე ვარჯიშობენ!

-მართლა ჯარში ხომ არ არიან! რა უნდათ, რის  ეშინიათ, ჩვენ აქ არა ვართ? ამ ეზოს ჩვენ ვერ დავიცავთ?

-სიცილისგან  დავიღალე... წამო, როკო, დავიძინოთ!

-დავიძინოთ! ამხელა ჯარი გვიცავს!-ბუდრუგანაში სიცილ-სიცილით შებრუნდნენ და ძილი გააგრძელეს.

-ერთი-ორი-სამი! ერთი-ორი-სამი! რაზმო, სდექ!  დაიშალეეეთ!-გარეთ მაიორის ხმა ისმოდა.

ბნელი ღამეა. მელიები-წუწკია და ხერხო საქათმისკენ მიიპარებიან. ჯოკასა და როკოს ისინი არაფრად აგდებენ.

-ხომ ვიცი,  ესენი მთელი ღამე იძინებენ! ნუ გეშინია, ხერხო!-ხითხითებს წუწკია.

მაგრამ მათ არ იციან, რომ მაიორი ფხიზლობს, დღეს იგი მორიგე-ჯარისკაცია.

-რაზმო! გაიღვიძეე!-ყივის მაიორი და ფრთებს აფართხუნებს.

აი, საოცრება!  რაზმი წამში წამოიშალა.

-რაზმო! გაიშაალეე!

რაზმი სამად გაიშალა.

-პოზიციებზე გამააგრდით!-ყივის მაიორი,-პირველი- მარცხნიდან! მეორე-მარჯვნიდან! მესამე რაზმო, -ზემოდან! შეუტიიეთ!

ისე შეუტიეს, ქარიშხალი  გეგონებოდათ.  მელიებს მათან შებრძოლება არც კი უფიქრიათ,   წკავწკავით გაიქცნენ:

-ვაიმე, ხერხო! არმია ჩაგვისაფრდა! არმია! დავიღუპეთ!

- წუწკია!  თავს ვუშველოთ!

მათ ხომ  ამხელა არმია მოსდევდა.  შეშინებულ მელიებს სიჩქარეში გზა დაებნათ და თავის საშველად ძაღლების ბუდრუგანაში შეცვივდნენ. ჯოკა და როკო ახლა კი გამოფხიზლდნენ და მელიები ყეფით უფრო დააფრთხეს. ისეთი ზედახორა დაიწყო, პატარა ბუდრუგანა ნაწილებად დაიშალა. მელიებმა ტყისკენ მოკურცხლეს, ძაღლები კი დილამდე ყეფდნენ. ვგონებ, რცხვენოდათ.

მეორე დღეს აქეთური  ქათმები ღობესთან იდგნენ და იქეთურ  ქათმებს ეკაკანებოდნენ:

-იცით? ჩვენმა მაიორმა ომი უბრძოლველად მოიგო!

-მართლაა? -კაკანებდნენ მეზობლის გაოცებული  ქათმები.

-აბა, რა გეგონათ, ჩვენ  საუკეთესო  ჯარი გვიცავს! მაიორმა ჩვენი ყვინჩილები  ისე კარგად გამოწვრთნა!..

-ეგ კარგია, მაგრამ ჯოკა  და როკო რას აკეთებდნენ?

-ჯოკა  და როკო? იმათ...ეძინათ...

ჯოკა და როკო სირცხვილისგან ერთმანეთს თვალს ვერ უსწორებდნენ.