ენძელა
ზამ−თა−რი−ა და ჯერ კი−დევ ჰყი−ნავს.
დღე რომ დათ−ბე−ბა, იგრძ−ნობს ი−სე−დაც,
ლურ−ჯი თვა−ლე−ბით გა−მო−ი−ხე−დავს.
უ−ბეს მზის სხი−ვის შუ−ქით გა−ივ−სებს
და სოფ−ლად ყვე−ლას გაგ−ვა−ხა−ლი−სებს.
ჯერ არცერთ მომხამრებელს არა აქვს შეფასება გაკეთებული. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? საორიენტაციო ასაკის მისანიჭებლად, გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!
ავტორის შესახებ
დაეხმარე სახელის შერჩევაში
გაუზიარეთ თქვენს ოჯახის წევრებს თქვენი გამოცდილება და ცოდნა, რათა დაეხმაროთ მათ ცხოვრებისეული სირთულეების გადალახვაში.
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ყვავილებზე, მცენარეებზე და ლექსები გაზაფხულზე
 |
ნეტავი ვიყო მე ვარდიხალხური |
 |
რა უნდა ერქვასზაქარია შერაზადაშვილი |
 |
იმ ვარდისფერ ატმებს მოვიგონებ კვლავგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
მამასხათუნა გულიაშვილი |
|
ჟუჟუნა წვიმა მოვიდახალხური |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ყვავილებზე, მცენარეებზე და ლექსები გაზაფხულზე
 |
ტყის ნობათიგივი ჩიღვინაძე |
 |
ენძელებიმანანა კაკაჩია |
 |
გვირილები კეკლუცობენნინო სტურუა |
 |
ხელგაშლილი უფალს შევთხოვნანა სამხარაძე |
 |
აპრილინანა გასვიანი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ყვავილებზე, მცენარეებზე და ლექსები გაზაფხულზე
 |
მერცხალიშიო მღვიმელი |
 |
გიყვარდეს წიგნიალეკო შენგელია |
 |
შემოდგომა ჰქვიამაყვალა მრევლიშვილი |
 |
1795 წლის სახსოვრადვაჟა–ფშაველა |
 |
ნაპოლეონნიკოლოზ ბარათაშვილი |
