ენძელა
თოვ−ლის ქვეშ ლა−მაზ ენ−ძე−ლებს სძი−ნავთ,
ზამ−თა−რი−ა და ჯერ კი−დევ ჰყი−ნავს.
დღე რომ დათ−ბე−ბა, იგრძ−ნობს ი−სე−დაც,
ლურ−ჯი თვა−ლე−ბით გა−მო−ი−ხე−დავს.
უ−ბეს მზის სხი−ვის შუ−ქით გა−ივ−სებს
და სოფ−ლად ყვე−ლას გაგ−ვა−ხა−ლი−სებს.
ზამ−თა−რი−ა და ჯერ კი−დევ ჰყი−ნავს.
დღე რომ დათ−ბე−ბა, იგრძ−ნობს ი−სე−დაც,
ლურ−ჯი თვა−ლე−ბით გა−მო−ი−ხე−დავს.
უ−ბეს მზის სხი−ვის შუ−ქით გა−ივ−სებს
და სოფ−ლად ყვე−ლას გაგ−ვა−ხა−ლი−სებს.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ყვავილებზე, მცენარეებზე და ლექსები გაზაფხულზე
 |
ჭინჭარიმაია კარსელი |
 |
ნუშის ხელუარა ჭანტურია |
 |
მინდორთა მამშვენებელოხალხური |
 |
*** (საწნახელში ნიკა დგას)ელენე სალარიძე |
|
ტურფა ბაღი და წალკოტიხალხური |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ყვავილებზე, მცენარეებზე და ლექსები გაზაფხულზე
 |
ენძელების ნაზი ჯარიცირა ტურაშვილი |
|
კურდღელს თეთრს და ნაბიასცირა ტურაშვილი |
|
გაზაფხული შემოსულაცირა ტურაშვილი |
 |
გაზაფხულის პეპელასოფო გასიტაშვილი |
|
იაცირა ტურაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ყვავილებზე, მცენარეებზე და ლექსები გაზაფხულზე
 |
1795 წლის სახსოვრადვაჟა–ფშაველა |
 |
შემოდგომა ჰქვიამაყვალა მრევლიშვილი |
 |
ვინ რა ჰქნა?მანანა ტონია |
|
შემოდგომის ბარაქამანანა ტონია |
 |
გაზაფხულიაკაკი წერეთელი |
