ბატის ჭუკი საქათმეში

ერ−თხელ ბე−ბომ გა−ზა−ფხულ−ზე,
კრუხს და−უ−დო ბა−ტის კვერ−ცხი,
ერ−თი ბა−ტიც გვე−ყო−ლე−ბა,
ამ ჩვენს ლა−მაზ სა−ქათ−მე−ში.

სამ კვი−რა−ში გა−მო−ჩე−კა,
კრუხ−მა თა−ვის წი−წი−ლე−ბი,
ერ−თი ჭუ−კი გა−ე−რი−ა,
რომ გე−ნა−ხათ ი−ცი−ნებ−დით.

ქათ−მებ−მა რომ და−ი−ნა−ხეს,
მო−ბაჯ−ბა−ჯე ბა−ტის ჭუ−კი,
თქვეს: მა−ხინ−ჯი გა−მო−სუ−ლა,
შე−ე−ცო−დათ დე−და კრუ−ხი.

ბატ−მა ყი−ყი−ნი და−ი−წყო,
მო−დით, ნა−ხეთ მე−ზობ−ლე−ბო,
მა−მა−ლიც კი შე−ა−ში−ნა,
თავ−ში ი−შენს ხე−ლებს ბე−ბო.

რა კარ−გი−ა უბ−ნის ბავშ−ვებს,
გა−სარ−თო−ბი გა−მო−უჩნ−დათ,
ბე−ბოს ა−ხალ ბა−ტის ჭუკ−ზე,
ლა−პა−რა−კობს მთე−ლი ქუ−ჩა.