ბულბული
ალ−ვის ტოტ−ზე შე−მომჯ−და−რა
მომ−ღე−რა−ლი ბულ−ბუ−ლი,
მი−სი ხმის გა−გო−ნე−ბამ
ტყეს ას−წავ−ლა ჩურჩული.
ნაზი ხმით და სიყ−ვა−რუ−ლით
ფრთებს უს−წო−რებს ბარ−ტყებს,
ნა−კა−დუ−ლის ჩუხ−ჩუ−ხი კი
მას სი−ცო−ცხლეს ჰმა−ტებს.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები ფრინველებზე
 |
დამნაშავეა ქარიელიზბარ გაბუნია |
 |
ინდაურიმანანა ტონია |
 |
ბეღურების სატკივარილუარა ჭანტურია |
 |
მარიამი და ბეღურააზა მდინარაძე |
 |
გაზაფხულივასილ გულეური |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები ფრინველებზე
|
ქრისტესთვალება ცა მიყვარსელიზბარ გაბუნია |
 |
ზამთრის პირიცირა ტურაშვილი |
 |
ცივი გაზაფხულიქეთევან კვიტატიანი |
 |
გამოცანანინო სტურუა |
|
კურდღელს თეთრს და ნაბიასცირა ტურაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები ფრინველებზე
 |
მელიების ქორწილინინო მზესელი |
 |
ბედნიერი ერიილია ჭავჭავაძე |
|
სოფლის დილათინათინ კვირიკაძე |
 |
მოდის ჭალების სული მცურავიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
გულო, არ გასტყდე!ვაჟა–ფშაველა |
