მერცხალო
ჩე−მო მერ−ცხა−ლო, მოფ−რინ−დი ახ−ლოს,
შე−ნი ჭიკ−ჭი−კი სულ ყვე−ლას გვახ−სოვს.
გა−ზა−ფხუ−ლი−ა, გვიხ−მობს ბუ−ნე−ბა,
ყვა−ვილ−თა გუნ−დი თავ−ზე დაგვათოვს.
დაღლილ-დაზაფრულ მთა−სა და ჭა−ლას
უ−გა−ლო−ბე და ულ−ხი−ნე დღე−ნი,
მოგვგ−ვა−რე ყვე−ლას ხმატკ−ბი−ლი შე−ნი
მა−რად გი−ხი−ლოთ მეგ−ზუ−რად ჩვე−ნი.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები გაზაფხულზე და ლექსები ფრინველებზე
 |
რა ქნას ყვავმანათია ჯანაშია |
 |
ბეღურა და ბავშვებილუარა ჭანტურია |
|
ალექსანდრეს გაკვირვებალუარა ჭანტურია |
 |
რად ტირი, საფრთხობელაო?ნუნუ კერესელიძე |
 |
მერცხალიქეთევან კვიტატიანი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები გაზაფხულზე და ლექსები ფრინველებზე
 |
ენძელებს ჰკითხენანა სამხარაძე |
 |
წეროდენანუნუ ჯანელიძე |
 |
ჟ - ეროლელა გაბური |
|
დელი, დელა, ლალალანანა სამხარაძე |
 |
ნაყინინანა გასვიანი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები გაზაფხულზე და ლექსები ფრინველებზე
 |
იერიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
გაზაფხულო ლამაზონოდარ დუმბაძე |
|
ყვინჩილანოდარ დუმბაძე |
 |
გაზაფხულიშიო მღვიმელი |
|
ყოჩინათია ჯანაშია |
