მერცხალო
ჩე−მო მერ−ცხა−ლო, მოფ−რინ−დი ახ−ლოს,
შე−ნი ჭიკ−ჭი−კი სულ ყვე−ლას გვახ−სოვს.
გა−ზა−ფხუ−ლი−ა, გვიხ−მობს ბუ−ნე−ბა,
ყვა−ვილ−თა გუნ−დი თავ−ზე დაგვათოვს.
დაღლილ-დაზაფრულ მთა−სა და ჭა−ლას
უ−გა−ლო−ბე და ულ−ხი−ნე დღე−ნი,
მოგვგ−ვა−რე ყვე−ლას ხმატკ−ბი−ლი შე−ნი
მა−რად გი−ხი−ლოთ მეგ−ზუ−რად ჩვე−ნი.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები გაზაფხულზე და ლექსები ფრინველებზე
 |
მერცხალიქეთევან კვიტატიანი |
 |
გოგიალუარა ჭანტურია |
 |
რა ქნას ყვავმანათია ჯანაშია |
 |
ია და ბავშვილიდია მეგრელიძე |
|
ქეთოს მერცხალილიდია მეგრელიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები გაზაფხულზე და ლექსები ფრინველებზე
 |
ვარდი და ბულბულინინო სტურუა |
 |
ბ - ოლოცეცხლალელა გაბური |
 |
მერცხლებიმარი დიერა |
|
ჰ - არპილელა გაბური |
|
ი - ხვი ფართოცხვირალელა გაბური |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები გაზაფხულზე და ლექსები ფრინველებზე
 |
გულო, არ გასტყდე!ვაჟა–ფშაველა |
 |
გაზაფხულიიოსებ გრიშაშვილი |
 |
მამალიშიო მღვიმელი |
|
მამლაყინწალუარა ჭანტურია |
|
ჩიტი და ილაშიო მღვიმელი |
