მერცხალო
ჩე−მო მერ−ცხა−ლო, მოფ−რინ−დი ახ−ლოს,
შე−ნი ჭიკ−ჭი−კი სულ ყვე−ლას გვახ−სოვს.
გა−ზა−ფხუ−ლი−ა, გვიხ−მობს ბუ−ნე−ბა,
ყვა−ვილ−თა გუნ−დი თავ−ზე დაგვათოვს.
დაღლილ-დაზაფრულ მთა−სა და ჭა−ლას
უ−გა−ლო−ბე და ულ−ხი−ნე დღე−ნი,
მოგვგ−ვა−რე ყვე−ლას ხმატკ−ბი−ლი შე−ნი
მა−რად გი−ხი−ლოთ მეგ−ზუ−რად ჩვე−ნი.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები გაზაფხულზე და ლექსები ფრინველებზე
 |
მტრედილუარა ჭანტურია |
|
გოგიალუარა ჭანტურია |
 |
მერცხალიქეთევან კვიტატიანი |
|
ბარტყილუარა ჭანტურია |
 |
თუთაანა კალანდაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები გაზაფხულზე და ლექსები ფრინველებზე
|
ქუდი ქარშიქეთევან კვიტატიანი |
 |
ზამთრის პირიცირა ტურაშვილი |
|
გაზაფხულის მზეცირა ტურაშვილი |
 |
წვიმაფატმან ბოჭორიშვილი |
 |
მ - ოლაღურილელა გაბური |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები გაზაფხულზე და ლექსები ფრინველებზე
 |
სარფელი მეთევზე ბავშვების სიმღერანოდარ დუმბაძე |
 |
ვინ არის კაცი?ვაჟა–ფშაველა |
 |
გაზაფხულიშიო მღვიმელი |
|
წიწილავაჟა–ფშაველა |
 |
მელია და მამალიხალხური |
