შემოდგომის ქარი
შე−მოდ−გო−მის ა−ვი ქა−რი,
გაყ−ვით−ლე−ბულ ხე−ებს ზვე−რავს;
გულ−ცი−ვად და უ−მო−წყა−ლოდ,
გამხ−მარ ფოთ−ლებს დაუბერავს.
ტოტები ცას შესც−ქე−რი−ან,
ფოთ−ლებს ა−წი ვინ და−ი−ცავს...
წყდე−ბი−ან და ე−ცე−მი−ან,
ამ გა−თო−შილ დე−და−მი−წას.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
ფოთლებიგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ეს გრიგალია სიახლისგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
დათუნიახათუნა გულიაშვილი |
 |
შემოდგომაანზორ აბულაშვილი |
 |
ზაფხულის წვიმაინგა ქორდელი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
მე მსურსფატმან ბოჭორიშვილი |
 |
ქრისტესთვალება ცა მიყვარსელიზბარ გაბუნია |
 |
წიწილალელა ცუცქირიძე |
 |
შემოდგომაცირა ტურაშვილი |
|
შემოდგომაფატმან ბოჭორიშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
წყალი არ ყველა წყალიამანანა ტონია |
 |
ილია ჭავჭავაძის სახსოვრადვაჟა–ფშაველა |
 |
ნინოს შიშიელენე სალარიძე |
|
ობოლივაჟა–ფშაველა |
 |
ვერაფერი გამიგია...მურმან ლებანიძე |
