მითხარ, ქარო!
- მი−თხარ, ქა−რო!
რა−ტომ დაჰქ−რი?
ხე−ებს ტო−ტებს
რად უ−ლე−წავ?
მტვერს თვა−ლებ−ში
რა−ტომ გვაყ−რი?
და−ვარ−ცხნილ თმებს
რად გვი−წე−წავ?
- ა−ბა, რა ვქნა,
მინ−და ცი−დან
რომ ღრუბ−ლე−ბი
გა−დავ−ყა−რო;
რა−თა მზემ, კვლავ
გა−ა−ნა−თოს,
ეს ქვე−ყა−ნა,
ეს სამ−ყა−რო!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
სული ობოლინიკოლოზ ბარათაშვილი |
 |
შემოდგომამურმან ლებანიძე |
 |
დაბნელდა სული, გარშემოც ბნელაილია ჭავჭავაძე |
 |
ვაი დედასა!ნოდარ დუმბაძე |
 |
წვიმის სიმღერალუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ელვაელენე სალარიძე |
 |
ჩემი სოფელიფატმან ბოჭორიშვილი |
 |
ტყის ნობათიგივი ჩიღვინაძე |
 |
ზაფხულის მზეცირა ტურაშვილი |
 |
გვირილები კეკლუცობენნინო სტურუა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
მწვერვალები ახალ მთებისგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
გაზაფხულის მაყრებიაკაკი წერეთელი |
 |
გაზაფხულიგრიგოლ აბაშიძე |
 |
უნუგეშო ყოფნავაჟა–ფშაველა |
 |
ტყუილებიმანანა ტონია |
