გურია და ბიჭი ლექსო
შვი−ლის სიყ−ვა−რულ−ში მდგარ−მა
გრძნო−ბა ლექ−სად უნ−და ვლექ−სო,
სა−ნი−მუ−შოდ მე−გობ−რო−ბენ
გუ−რი−ა და ბი−ჭი ლექსო.
ხან მი−წა−ზე თა−მა−შო−ბენ,
ხან ხის კენ−წე−რო−ზე მაღ−ლა,
ციბ−რუ−ტი−ვით ტრი−ა−ლე−ბენ,
არ ე−ტყო−ბათ არც ერთს დაღლა.
წიგნსაც ერ−თად კი−თხუ−ლო−ბენ,
ცო−ტა არ აქვთ ნე−ბის−ყო−ფა,
სა−სი−კე−თოდ წა−ად−გე−ბათ
გაკ−ვე−თილ−ზე ერ−თად ყოფნა.
ფიცი და−დეს: სა−ქართ−ვე−ლოს
ვი−ყოთ სა−ა−მა−ყო შვი−ლი,
შენ ა−ლექ−სი ჩო−ხე−ლი და
მე გუ−რი−ა ციცქიშვი−ლი.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები თამაშზე, ლექსები მეგობრებზე და მეგობრობაზე და ლექსები საქართველოზე
 |
თამარ მეფესხალხური |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები თამაშზე, ლექსები მეგობრებზე და მეგობრობაზე და ლექსები საქართველოზე
სამწუხაროდ, სხვა უფრო მცირე ზომის ლექსები ამავეე კატეგორიიდან ვერ მოიძებნა | |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები თამაშზე, ლექსები მეგობრებზე და მეგობრობაზე და ლექსები საქართველოზე
 |
პატარასირაკლი აბაშიძე |
 |
მოვა… მაგრამ როდის?გალაკტიონ ტაბიძე |
 |
სადღეგრძელოგრიგოლ ორბელიანი |
 |
ელეგიაილია ჭავჭავაძე |
 |
მანანა და ლალინოდარ დუმბაძე |
