კახა და ჭა
გუ−შინ ჭა−ში ჩა−ა−ხე−და
ნუ−ნუ ბე−ბომ ბი−ჭი კა−ხა,
წყლის სარ−კე−ში ჩვენ−მა კა−ხამ
სა−კუ−თა−რი თა−ვი ნა−ხა.
ფე−ხა−კე−ცილ წე−რო−სა−ვით,
ჭას თავს ად−გას ო−წი−ნა−რი,
-კამ−კა−მა წყა−ლი ვი−გე−მოთ,-
ამ−ბობს ბე−ბო მო−ცი−ნა−რი.
სავ−სე სათ−ლი მო−ბუყ−ბუ−ყებს:
-უჰ, რა ჭა გვაქვს!-სოფლის თვა−ლი!
ყვე−ლას, ყვე−ლას გა−ა−მო−თო!
ა−ბა, წყა−ლი! ცი−ვი წყა−ლი!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები ბებია-ბაბუაზე
 |
ტყეინგა ქორდელი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები ბებია-ბაბუაზე
სამწუხაროდ, სხვა უფრო მცირე ზომის ლექსები ამავეე კატეგორიიდან ვერ მოიძებნა | |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები ბებია-ბაბუაზე
 |
მწყემსი ქალივაჟა–ფშაველა |
 |
ჰაერი ცივ-ნამიანიბესიკი |
 |
გაგონდება თუ არაგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ეს მშობლიური ქარიაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
თახვილუარა ჭანტურია |
