დე−და ჟი−რაფ ჟი−ნას
შე−ე−ძი−ნა შვი−ლი,
და−ი−ბა−და ბი−ჭი,
მას და−არქ−ვა ჟი−ჟი,
და−ი−ბა−და გო−გო,
მას და−არქ−ვა ჟო−ჟო.
ჰო−და, დე−და ჟი−ნა
თავს ი−წო−ნებს ქე−ბით:
_ჩე−მი ო−რი შვი−ლი
და−ი−ბა−და რქე−ბით.
ო−რივენი, ი−ცით,
გო−გოცა და ბი−ჭიც,
ჟო−ჟოცა და ჟი−ჟიც
და−ი−ბად−ნენ რქე−ბით!
მხრებს ი−ჩე−ჩავს ვი−რი:
_რა−ა გასაკვი−რი,
მე რაც თა−ვი მახ−სოვს,
მი−მოწ−მე−ბენ სხვე−ბიც,
რომ ჟი−რაფი ყვე−ლა
ი−ბა−დე−ბა რქე−ბით.*

*ჟი−რაფი ერთ−დერ−თი ცხო−ვე−ლი−ა, რო−მე−ლიც რქე−ბით ი−ბა−დე−ბა