არ ი−ცი−ან, რო−მე−ლი
ა−ირ−ჩი−ონ ბი−ჭებ−მა,
ციცქ−ნა კუკ−რუ−ჭა−ნა თუ
გრძე−ლი გოგ−რი−მი−ჭე−ლა.
ერ−თი ყლაპ! და უ−ცებ ჭა−მენ
პა−წა−წი−ნა კუკ−რუ−ჭა−ნებს,
ხო−ლო გოგ−რი−მი−ჭე−ლა
დიდ−ხანს ტკბი−ლად იჭ−მე−ვა;
მაგ−რამ რა−კი მსუ−ნა−გებს
არც ერ−თი არ ეთ−მო−ბათ,
ის−წავ−ლი−ან თუ მა−ლე
გა−ყო−ფას და ერ−თო−ბას,
რო−გორც გოგ−რი−მი−ჭე−ლებს,
ი−სე კუკ−რუ−ჭა−ნებს,
ძმე−ბი ძმუ−რად ო−რი−ვეს
ერ−თად ტკბი−ლად ჭა−მენ.

*(ჩურ−ჩხე−ლის სა−ხე−ო−ბე−ბი)