ბაკუნა ელისაბედი
ჩვე−ნი გო−გო ბა−კუ−ნა
და−დის ბაკუნ-ბაკუნით,
არ ჩერ−დე−ბა წა−მი−თაც
წყა−როს წყა−ლი ნაპ−კუ−რი.
ე−ძებს, ქე−ქავს ყვე−ლა−ფერს:
ჭურ−ჭელს, უჯ−რებს, კა−რა−დებს,
ძირს ყრის წიგ−ნებს სი−ცი−ლით,
ა−რა−ფე−რი ა−დარ−დებს.
ჩვე−ნი გო−გო ბა−კუ−ნა
და−დის ბაკუნ-ბაკუნით,
დე−დის სიტკ−ბო, მა−მის მზე,
ბე−ბოს გუ−ლის ბა−გუ−ნი.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ოჯახის წევრებზე და ლექსები ბებია-ბაბუაზე
სამწუხაროდ, სხვა ამავე ზომის ლექსები, რომელიც ამავე კატეგორიებშია, ვერ მოიძებნა | |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ოჯახის წევრებზე და ლექსები ბებია-ბაბუაზე
სამწუხაროდ, სხვა უფრო მცირე ზომის ლექსები ამავეე კატეგორიიდან ვერ მოიძებნა | |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ოჯახის წევრებზე და ლექსები ბებია-ბაბუაზე
 |
გაუგებარი ლექსინოდარ დუმბაძე |
 |
მოგონება ჩვენი ჭალისაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ხანჯალსაკაკი წერეთელი |
|
ბრმა ცალი თვალითგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ქეთინონოდარ დუმბაძე |
