გაზაფხულის მზე
,,ცა−ზე ყვით−ლად გა−ვარ−ვარ−და,
ზამთ−რის შემ−დეგ მზე ელ−ვა−რე,
ჩიტ−მა ჭიკ−ჭი−კით გვა−ხა−რა,
,,გა−ზა−ფხულ−და, ვარ მღელ−ვა−რე!“
გა−ყი−ნუ−ლი ბა−ლა−ხე−ბი,
წელ−ში ნა−ზად სწორ−დე−ბი−ან,
მწვა−ნე ხას−ხასს ა−პი−რე−ბენ,
და მი−წის პირს შორ−დე−ბი−ან.
თბი−ლი ქა−რი მოჰქ−რის ნე−ლა,
ა−ხალ ამ−ბებს წერს ფოთ−ლებ−ზე,
გა−ზა−ფხუ−ლის მა−ხა−რობ−ლებს,
ე−ლო−დე−ბა ტყის ქოთ−ნებ−ზე.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები გაზაფხულზე და ლექსები მზეზე
 |
კნიაზ ბარათაევის აზარფეშაზედნიკოლოზ ბარათაშვილი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები გაზაფხულზე და ლექსები მზეზე
სამწუხაროდ, სხვა უფრო მცირე ზომის ლექსები ამავეე კატეგორიიდან ვერ მოიძებნა | |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები გაზაფხულზე და ლექსები მზეზე
 |
ღამის სიმფონიაელენე სალარიძე |
 |
მზე პირს იბანსელიზბარ გაბუნია |
 |
გაზაფხულიიოსებ გრიშაშვილი |
 |
დაგვიანებული პასუხი აკაკისვაჟა–ფშაველა |
 |
მზე და მთვარე წაეკიდნენმანანა ტონია |
