ვარდი და ბულბული
გა−ზა−ფხულ−და, მი−სი მოსვ−ლით
ყვა−ვი−ლე−ბი ხა−რობს,
ვარდს ბულ−ბუ−ლი ე−უბ−ნე−ბა:
რა ლა−მა−ზი ხა−რო,
წა−მო, ერ−თად ვი−ნა−ვარ−დოთ,
ფრთა შე−მოვკ−რათ ფრთა−სო,
რომ მიყ−ვარ−ხარ ყვე−ლამ ი−ცის,
რა−ღად გინ−და თქმა−ო.
მზე ქვე−ყა−ნას ე−სალ−მე−ბა
და პირს ი−ბანს დი−ლით,
მზეს−თან ერ−თად გაღ−ვი−ძე−ბა
რა კარ−გი ა ი−ცით?
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები გაზაფხულზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
ტყეინგა ქორდელი |
 |
კნიაზ ბარათაევის აზარფეშაზედნიკოლოზ ბარათაშვილი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები გაზაფხულზე და ლექსები ბუნებაზე
სამწუხაროდ, სხვა უფრო მცირე ზომის ლექსები ამავეე კატეგორიიდან ვერ მოიძებნა | |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები გაზაფხულზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
ეს მძინარე მთა და ველიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
შაქრადმაყვალა მრევლიშვილი |
 |
მთას ვიყავვაჟა–ფშაველა |
 |
ლექსი სპილოზეგივი ჭიჭინაძე |
 |
გაზაფხულის წვიმამზია გოგნიაშვილი |
