არწივის ბრძანება #1
სუ−ლით, ხორ−ცით და ბუმ−ბუ−ლით
პო−ე−ტი ი−ყო ბულ−ბუ−ლი.
გა−და−ე−კი−და წე−რო−ო,
ლექ−სი მე უნ−და ვწე−რო−ო.
ეს რომ გა−ი−გო ვარდ−მა−ო,
გადაი−ყოლა დარდ−მა−ო.
ეს რომ შე−ი−ტყო არ−წივ−მა,
თვალ−თა−გან რისხ−ვა აწ−ვი−მა
ბრძა−ნა: - მომგ−ვა−რეთ სუ−ლე−ლი,
ვარდს და−უბ−რუ−ნოს სურ−ნე−ლი,
თან გა−და−ე−ცით წე−რო−სა,
არც წე−როს, არც იმ−ღე−რო−სა,
თო−რემ ფრთა−სა და ბუმ−ბულ−სა
გა−ვაც−ლი ღერო-ღეროსა,
წე−რომ ბა−ყა−ყებს მი−ხე−დოს,
ლექ−სი ბულ−ბულ−მა წე−რო−სა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ცხოველებზე, ფრინველებზე და ლექსები ზაფხულზე
 |
ირემილუარა ჭანტურია |
 |
ფისონოდარ დუმბაძე |
|
ნოდარიკოს სტუმარინოდარ დუმბაძე |
 |
მარტორქანათია ჯანაშია |
 |
სპილოელიზბარ გაბუნია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ცხოველებზე, ფრინველებზე და ლექსები ზაფხულზე
 |
დინოზავრიცირა ტურაშვილი |
 |
ზაფხულის ღამენესტან კუპრავა |
|
იხვის ჭუკილუარა ჭანტურია |
 |
ოხერი ფისომანანა კაკაჩია |
|
სოფელინესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ცხოველებზე, ფრინველებზე და ლექსები ზაფხულზე
 |
კლდე და მდინარევაჟა–ფშაველა |
 |
მელას ფუჭი ოცნებამანანა ტონია |
 |
მელია და მამალიხალხური |
|
ქალაქი და სოფელინოდარ დუმბაძე |
|
ჟირაფიელიზბარ გაბუნია |
