სოფო და სოკო
მუ−ხის ძირ−ზე, ტყის კი−დე−ში,
ა−მო−სუ−ლა ერ−თი სო−კო,
კა−ლა−თით და წი−თელ ქუ−დით,
მას წა−ად−გა თავ−ზე სო−ფო.
და−ი−წუ−ნა, არ მოკ−რი−ფა,
სო−კოაო ძლი−ა−ერ ცუ−დი,
გო−გო−ნასთ−ვის მო−უ−პა−რავს,
თურ−მე მას წი−თელი ქუ−დი.
ა−მო−სუ−ლა ერ−თი სო−კო,
კა−ლა−თით და წი−თელ ქუ−დით,
მას წა−ად−გა თავ−ზე სო−ფო.
და−ი−წუ−ნა, არ მოკ−რი−ფა,
სო−კოაო ძლი−ა−ერ ცუ−დი,
გო−გო−ნასთ−ვის მო−უ−პა−რავს,
თურ−მე მას წი−თელი ქუ−დი.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ყვავილებზე, მცენარეებზე და გულუბრყვილო პატარები
 |
ანანოხათუნა გულიაშვილი |
 |
ძაღლის სულ არ მეშინიანიკოლოზ ჩაჩავა |
 |
მინდორთა მამშვენებელოხალხური |
 |
ქეთინოს ვედრება მზისადმინოდარ დუმბაძე |
|
სამდურავინოდარ დუმბაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ყვავილებზე, მცენარეებზე და გულუბრყვილო პატარები
 |
ულტიმატუმინანა გასვიანი |
|
სათაფლიაზე ექსკურსიის შემდეგნანა გასვიანი |
 |
მინდა ვხატომარი დიერა |
 |
გაზაფხულინონა ბეჟანიშვილი |
 |
პატარამ თქვა ასეონანა სამხარაძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ყვავილებზე, მცენარეებზე და გულუბრყვილო პატარები
 |
ჭუპა-ჭუპამაყვალა მრევლიშვილი |
 |
ანნა მარიაელენე სალარიძე |
 |
გაზაფხულინუნუ კერესელიძე |
|
სახლობანანოდარ დუმბაძე |
 |
1795 წლის სახსოვრადვაჟა–ფშაველა |
