მდინარე
მთის კალ−თე−ბი−დან ეშ−ვე−ბა,
წყა−რო სუფ−თა და ან−კა−რა,
გზა−ში იზრდება,დიდდება,
ის წყა−რუ−კე−ლა პა−ტა−რა.
მთას ვერ ელევა,არ უნ−და
ბრ−დღვი−ნავს, ღრი−ა−ლებს და ტი−რის,
კლდის ცრემ−ლე−ბი−თა ივ−სე−ბა,
ის პა−წა−წი−ნა მთის შვი−ლი.
ბარ−ში დუდუნებს,ბუტბუტებს,
თით−ქოს დაჰ−კარ−გა ძა−ლა−ო,
ხმა ჩა−უ−წყდა და მი−ჩუმ−და,
და ძლი−ერ და−ი−ღა−ლა−ო,
მის მო−ლივ−ლი−ვე ტალ−ღებ−ში,
თევ−ზებ−მა შეჰკ−რეს კა−მა−რა,
ლო−დებს ვერ ა−კოტ−რი−ა−ლებს,
დარ−ჩა ის თევზ−თა ა−მა−რა.
ღა−მით დაჰ−ნა−თის მთვა−რე და,
ნა−ზი ხმით უმ−ღერს მა−სა−ო,
შე−ჩერ−დი, და−ი−ღუ−პე−ბი,
შე−უ−ერთ−დე−ბი ზღვა−სა−ო.
მდი−ნა−რე ჩუ−მი დუ−დუ−ნით,
მი−ე−მარ−თე−ბა ნარ−ნა−რით,
ნა−ხოს მუდ−მი−ვი სა−ვა−ნე,
თვის ოქ−როს თევზ−თა ა−მა−ლით.
წყა−რო სუფ−თა და ან−კა−რა,
გზა−ში იზრდება,დიდდება,
ის წყა−რუ−კე−ლა პა−ტა−რა.
მთას ვერ ელევა,არ უნ−და
ბრ−დღვი−ნავს, ღრი−ა−ლებს და ტი−რის,
კლდის ცრემ−ლე−ბი−თა ივ−სე−ბა,
ის პა−წა−წი−ნა მთის შვი−ლი.
ბარ−ში დუდუნებს,ბუტბუტებს,
თით−ქოს დაჰ−კარ−გა ძა−ლა−ო,
ხმა ჩა−უ−წყდა და მი−ჩუმ−და,
და ძლი−ერ და−ი−ღა−ლა−ო,
მის მო−ლივ−ლი−ვე ტალ−ღებ−ში,
თევ−ზებ−მა შეჰკ−რეს კა−მა−რა,
ლო−დებს ვერ ა−კოტ−რი−ა−ლებს,
დარ−ჩა ის თევზ−თა ა−მა−რა.
ღა−მით დაჰ−ნა−თის მთვა−რე და,
ნა−ზი ხმით უმ−ღერს მა−სა−ო,
შე−ჩერ−დი, და−ი−ღუ−პე−ბი,
შე−უ−ერთ−დე−ბი ზღვა−სა−ო.
მდი−ნა−რე ჩუ−მი დუ−დუ−ნით,
მი−ე−მარ−თე−ბა ნარ−ნა−რით,
ნა−ხოს მუდ−მი−ვი სა−ვა−ნე,
თვის ოქ−როს თევზ−თა ა−მა−ლით.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები
 |
მერცხალიშიო მღვიმელი |
 |
მომაკვდავის ფიქრებიაკაკი წერეთელი |
 |
ილაპარაკეთლილი ნუცუბიძე |
 |
ვინ არის კაცი?ვაჟა–ფშაველა |
 |
შეყრილან ერთად მკრთოლვარენიბესიკი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები
 |
დედაენა - ქართული ენასოფო გასიტაშვილი |
 |
რეზიკო და სანდრიკომანანა კაკაჩია |
 |
ლოკოკინავასილ გულეური |
 |
საათინოდარ დუმბაძე |
 |
მელიალუარა ჭანტურია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები
|
მზე-ჭაბუკ ორბელიანზედბესიკი |
 |
სუმბული და მწირინიკოლოზ ბარათაშვილი |
 |
ტყუილებიმანანა ტონია |
|
ქეთინონოდარ დუმბაძე |
|
ვიცანი, ღმერთო, სამყაროვაჟა–ფშაველა |
