სულიკო
ვერ ვნახე… დაკარგული−ყო!…
გუ−ლა−მოსკვ−ნი−ლი ვჩი−ო−დი:
“სა−და ხარ, ჩე−მო სუ−ლი−კო?!”
ე−კალ−ში ვარ−დი შევ−ნიშ−ნე,
ობ−ლად რომ ა−მო−სუ−ლი−ყო;
გუ−ლის ფანც−ქა−ლით ვკი−თხავ−დი:
“შენ ხომ ა−რა ხარ სუ−ლი−კო?!”
ნიშ−ნად თანხ−მო−ბის კო−კო−ბი
შეირხა… თა−ვი დახა−რა,
ცვარ-მარგალიტი ცი−უ−რი
დაბ−ლა ცრემ−ლე−ბად დაჰყა−რა.
სულ−გა−ნა−ბუ−ლი ბულ−ბუ−ლი
ფოთ−ლებ−ში მი−მა−ლუ−ლი−ყო;
მი−ვეხ−მატკ−ბი−ლე ჩი−ტუ−ნას:
“შენ ხომ ა−რა ხარ სუ−ლი−კო?!”
შე−იფრთ−ქი−ა−ლა მგო−სან−მა,
ყვა−ვილს ნის−კარ−ტი შე−ა−ხო,
ჩაიკვნეს-ჩაიჭიკჭიკა,
თით−ქოს სთქვა: “დი−ახ, დიახო!”
დაგვ−ქათ−ქა−თებ−და ვარსკვ−ლა−ვი,
სხი−ვე−ბი გად−მო−სუ−ლი−ყო;
მას შე−ვე−კი−თხე შეფრქ−ვე−ვით:
“შენ ხომ ა−რა ხარ სუ−ლი−კო?!”
დას−ტუ−რი მომ−ცა ციმ−ცი−მით,
სხი−ვე−ბი გადმომაყა−რა
და იმ დროს ყურ−ში ჩურ−ჩუ−ლით
ნი−ავ−მაც ა−სე მახა−რა:
“ეგ ა−რის, რა−საც ე−ძებ−დი,
მორ−ჩი და მო−ის−ვე−ნე−ო!
დღე და−ი−ღა−მე აწ ტკბი−ლად
და ღა−მე გა−ი−თე−ნე−ო!
სა−მად გაშ−ლი−ლა ის ერ−თი:
ვარსკვ−ლა−ვად, ბულბულ-ვარდადო,
თქვენ ერთ−მა−ნე−თი რად−გა−ნაც
ამ ქვეყ−ნად შეგიყვარდათო”.
მენიშნა… ა−ღარ და−ვე−ძებ
საყ−ვარ−ლის კუბო-სამარეს,
ა−ღარც შევ−ჩი−ვი ქვე−ყა−ნას,
ა−ღარ ვღვრი ცრემ−ლებს მდუ−ღა−რეს!
ბულ−ბულს ყურს ვუგ−დებ, ვარდს ვყნო−სავ,
ვარსკვ−ლავს შევ−ყუ−რებ ლხე−ნი−თა,
და რა−საცა ვგრძნობ მე იმ დროს,
ვერ გა−მო−მითქ−ვამს ე−ნი−თა!
ი−სევ გა−მეხს−ნა სი−ცო−ცხლე,
დღემ−დი რომ მწა−რედ კრულ ი−ყო,
ახ−ლა კი ვი−ცი, სა−დაც ხარ,
სამ−გან გაქვს ბი−ნა, სუ−ლი−კო!..
ჯერ არცერთ მომხამრებელს არა აქვს შეფასება გაკეთებული. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? საორიენტაციო ასაკის მისანიჭებლად, გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!
ავტორის შესახებ
დაეხმარე სახელის შერჩევაში
იმოქმედეთ თქვენი გეგმის მიხედვით
ჩართეთ სხვა აღმზრდელები - მეუღლე, ბებია-ბაბუა, ბაღი, ძიძა - ბავშვის ცხოვრებაში, რათა მან შეძლოს იმ ღირებულებების და ქცევების ათვისება, რაც გსურთ რომ გამოიმუშავოს. ეს მოიცავს ყველაფერს მადლობის თქმით დაწყებული ტირილით დამთავრებული.
სოფი მაჭავარიანი - გახსოვდეს, უკვე გაზაფხულია!
გახსოვდეს, უკვე გაზაფხულია! ბავშვებო, ერთი პატარა ამბაბი უნდა მოგიყვეთ, როდესაც თქვენი ტოლი ვიყავი, ვკითხე ჩემს მასწავლებელს,-მერი მასწავლებელს; -მასწავლებელო...
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები დღესასწაულებზე
 |
დღეობა აქვს მაჩვსნინო მზესელი |
 |
ზებრას იუბილემაია წიგნაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები დღესასწაულებზე
 |
ალილომაია კარსელი |
 |
იჩახჩახე ჩიჩილაკოგივი ჭიჭინაძე |
 |
ყოვლად-წმიდის ქებაბესიკი |
 |
დედას!ანი კაპანაძე |
 |
ჩიჩილაკიმარიამ წიკლაური |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები დღესასწაულებზე
 |
ვის რა აჩუქა თოვლის პაპამვასილ გულეური |
 |
ქართული სტუმართ-მასპინძლობამანანა ტონია |
 |
ციცინათელააკაკი წერეთელი |
