სულიკო
ვერ ვნახე… დაკარგული−ყო!…
გუ−ლა−მოსკვ−ნი−ლი ვჩი−ო−დი:
“სა−და ხარ, ჩე−მო სუ−ლი−კო?!”
ე−კალ−ში ვარ−დი შევ−ნიშ−ნე,
ობ−ლად რომ ა−მო−სუ−ლი−ყო;
გუ−ლის ფანც−ქა−ლით ვკი−თხავ−დი:
“შენ ხომ ა−რა ხარ სუ−ლი−კო?!”
ნიშ−ნად თანხ−მო−ბის კო−კო−ბი
შეირხა… თა−ვი დახა−რა,
ცვარ-მარგალიტი ცი−უ−რი
დაბ−ლა ცრემ−ლე−ბად დაჰყა−რა.
სულ−გა−ნა−ბუ−ლი ბულ−ბუ−ლი
ფოთ−ლებ−ში მი−მა−ლუ−ლი−ყო;
მი−ვეხ−მატკ−ბი−ლე ჩი−ტუ−ნას:
“შენ ხომ ა−რა ხარ სუ−ლი−კო?!”
შე−იფრთ−ქი−ა−ლა მგო−სან−მა,
ყვა−ვილს ნის−კარ−ტი შე−ა−ხო,
ჩაიკვნეს-ჩაიჭიკჭიკა,
თით−ქოს სთქვა: “დი−ახ, დიახო!”
დაგვ−ქათ−ქა−თებ−და ვარსკვ−ლა−ვი,
სხი−ვე−ბი გად−მო−სუ−ლი−ყო;
მას შე−ვე−კი−თხე შეფრქ−ვე−ვით:
“შენ ხომ ა−რა ხარ სუ−ლი−კო?!”
დას−ტუ−რი მომ−ცა ციმ−ცი−მით,
სხი−ვე−ბი გადმომაყა−რა
და იმ დროს ყურ−ში ჩურ−ჩუ−ლით
ნი−ავ−მაც ა−სე მახა−რა:
“ეგ ა−რის, რა−საც ე−ძებ−დი,
მორ−ჩი და მო−ის−ვე−ნე−ო!
დღე და−ი−ღა−მე აწ ტკბი−ლად
და ღა−მე გა−ი−თე−ნე−ო!
სა−მად გაშ−ლი−ლა ის ერ−თი:
ვარსკვ−ლა−ვად, ბულბულ-ვარდადო,
თქვენ ერთ−მა−ნე−თი რად−გა−ნაც
ამ ქვეყ−ნად შეგიყვარდათო”.
მენიშნა… ა−ღარ და−ვე−ძებ
საყ−ვარ−ლის კუბო-სამარეს,
ა−ღარც შევ−ჩი−ვი ქვე−ყა−ნას,
ა−ღარ ვღვრი ცრემ−ლებს მდუ−ღა−რეს!
ბულ−ბულს ყურს ვუგ−დებ, ვარდს ვყნო−სავ,
ვარსკვ−ლავს შევ−ყუ−რებ ლხე−ნი−თა,
და რა−საცა ვგრძნობ მე იმ დროს,
ვერ გა−მო−მითქ−ვამს ე−ნი−თა!
ი−სევ გა−მეხს−ნა სი−ცო−ცხლე,
დღემ−დი რომ მწა−რედ კრულ ი−ყო,
ახ−ლა კი ვი−ცი, სა−დაც ხარ,
სამ−გან გაქვს ბი−ნა, სუ−ლი−კო!..
ჯერ არცერთ მომხამრებელს არა აქვს შეფასება გაკეთებული. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? საორიენტაციო ასაკის მისანიჭებლად, გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!
ავტორის შესახებ
აკაკი წერეთელის სხვა ლექსები:
გლეხის საჩივარი |
უკანასკნელი ლექსი |
ხალხური |
ჭაღარა |
გოდება |
აუხსენით ბავშვს, როგორ უნდა მოაგვაროს კონფლიქტი და რატომ არის მნიშვნელოვანი კონფლიქტის მოგვარება.
სოფი მაჭავარიანი - გაზაფხული (ლექსი პატარებს)
გაზაფხულდა,ყვავილებმა გაიშალეს თმები, ტანთ ლამაზი ჩაუცვიათ ჭრელი სამოსელი. გაიღვიძეს ცხოველებმაც დახტის ცელქი შველი პეპელას ვერ დაეწევი, რომ მოჰკიდო...
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები
 |
ბედნიერი ერიილია ჭავჭავაძე |
 |
გულო, არ გასტყდე!ვაჟა–ფშაველა |
 |
გილოცავ!მუხრან მაჭავარიანი |
 |
მიყვარს ყაბახის არემარე, თვალად საამონიკოლოზ ბარათაშვილი |
 |
მეურნე იმედამანანა ტონია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები
 |
თოვლიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
გაზაფხულზე, რომ გათბება მიწაგოდერძი ჩოხელი |
 |
ნაძვის ხემარიჯანი |
 |
მინდალელა ცუცქირიძე |
|
მონაზონ ქალს ოფელიასგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები
|
ერეკლეს სიზმარივაჟა–ფშაველა |
|
ქარი არხევდა იტალურ შობის ხეს ტრიპოლისშიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
რთველირაფიელ ერისთავი |
 |
ციყვი და ხავსისქუდა კაცუნათამარ ფხაკაძე |
 |
ტყუილი თუ მართალიგივი ჭიჭინაძე |
