ბრძენი კაცი
ა−თე−ბით და მზე−ე−ბით,
სულ გა−მევ−სო რვე−უ−ლი,
ცხო−ველ−ნიც შე−ვის−წავ−ლე,
ში−ნა−ურ, გა−რე−უ−ლი,
ა−სამ−დე თვლას რა უნ−და?
სამ−ჯერ სა−მიც ცხრა ა−რის,
ფე−ხით მი−წას ვე−ხე−ბით,
ჩვენს ზე−მოთ კი ცა ა−რის.
დე−დი−კოს რომ შევ−პირ−დი,
არ გავ−ტე−ხე ფი−ცი,
უკ−ვე ბრძე−ნი კა−ცი ვარ,
ყვე−ლა−ფე−რი ვი−ცი.
სულ გა−მევ−სო რვე−უ−ლი,
ცხო−ველ−ნიც შე−ვის−წავ−ლე,
ში−ნა−ურ, გა−რე−უ−ლი,
ა−სამ−დე თვლას რა უნ−და?
სამ−ჯერ სა−მიც ცხრა ა−რის,
ფე−ხით მი−წას ვე−ხე−ბით,
ჩვენს ზე−მოთ კი ცა ა−რის.
დე−დი−კოს რომ შევ−პირ−დი,
არ გავ−ტე−ხე ფი−ცი,
უკ−ვე ბრძე−ნი კა−ცი ვარ,
ყვე−ლა−ფე−რი ვი−ცი.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
ნუციკოტარიელ ჭანტურია |
 |
ნინია და ფინიამანანა ქურდაძე |
 |
ნოდარიკოს გასაჭირინოდარ დუმბაძე |
 |
ანნა მარიაელენე სალარიძე |
 |
ნუცა და კამფეტებიმანანა ტონია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
|
შეჯიბრინოდარ დუმბაძე |
 |
*** (ცისარტყელის ფერებია)ანა ნოდარიძე |
 |
- დამაცადეთ!იოსებ ციცქიშვილი |
 |
Პატარა დედამიწელინინია კაპანაძე |
 |
საბაგირო გზაშოთა ამირანაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
|
მანანას წერილინოდარ დუმბაძე |
 |
მე სკოლაში მივდივარქეთევან ქუჩუკაშვილი |
|
ნუგეშინოდარ დუმბაძე |
|
არსად გაქცეულა ჩვენი ჩაიდანინაზი თარგამაძე |
|
ოქროს კბილიმანანა ტონია |
