ამ ბოლო დროს ხშირად მესიზმრება მშობლიური სოფელი. ცხრათვალა მზით გაბრწყინებული ხეივანი, რომელიც ჩემს ეზოსა და ერთი საუკუნის წინათ გარდაცვლილი, ჩემთვის უცნობი, პოლიკაბა ბაბუას ხელით გაშენებულ ჩაის პლანტაციას შუაში ჰყოფს.
მესიზმრება აპრილის დილა, ჯერ კიდევ თბილი რძით სავსე სათლს რომ ჰგავს, ბებოს ხელით შემოდგმულს სამზარეულოს მაგიდაზე. მესიზმრება კედლის საათის დისკოზე მოთამაშე ანცი სხივები, უდარდელად რომ დაარბენინებენ ისრებს წრეზე და კისერს ატეხინებენ დროს.
ბავშვობაში ნანახი სიზმრებიც მესიზმრება, სიცხადე რომ ახლაც ისეთივე შერჩენიათ, როგორიც 30 წლის წინათ, საიდანაც იწყება ჩემი მეხსიერება.
დუქანი, სადაც დაუზარებლად ვეგზავნებოდით დედას, რადგან, იქ ბაბუა რაჟდენი, ჩვენი ოჯახის კეთილი მეგობარი გვეგულებოდა, რომელიც ნაყიდ პურზე ფეშქეშად „საფრენ“ კანფეტებს დაგვიყოლებდა და წინა დღეს გატანებული კარამელის ამბავს გამოგვკითხავდა, დაგვრჩა თუ არა კიდევ.
სოფელი, ჩაის მიმღები პუნქტის, დაღლილი თვალებით გამომზირალი, ბოშების ბანაკივით დაუძინებელი და მოუსვენარი სოფელი.
სხვა მოთხრობები
დაეხმარე სახელის შერჩევაში
აცადეთ ბავშვს დამოუკიდებლად მოქმედება
ბავშვი ვერ გახდება თვითკმარი, თუკი მის მაგივრად იმოქმედებთ. მინიშნება: დონა ჯოუნსი, სამხრეთ ორეგონის უნივერსიტეტის შნაიდერის ბავშვთა ცენტრის სკოლამდელი აღზრდის მასწავლებელი აშლანდში, ორეგონში საუბრობს ბავშვის სიამაყეზე: „როდესაც მინდა ბავშვებმა ჩაიცვან, მოიცვან ქურთუკები, დასხდნენ სკამებზე ჭამის დროს და ასე შემდეგ, მე მათ ვუსვამ ასეთ კითხვას: „გინდა რომ დაგეხმარო თუ შენ თვითონ შეგიძლია ამის გაკეთება?“ ეს სიტყვები მაგიურია“, - ამბობს ჯონსი. „ბავშვებს ყოველთვის სურთ დამოუკიდებლად მოქმედება“.
ზოგადი ინფორმაცია
სასწავლო ცენტრი
ბავშვის სახელები
საბავშვო ლექსები
საინტერესო