გულღია შუშის ბაყაყმა დიანემ და ალისფერმა ნემსიყლაპია დრაკონმა მთელი ღამე უცხო ადგილას გაატარეს, ახლადგამოჩეკილ გულის ფორმის წითელ ლიფსიტებს აკვირდებოდნენ. დიანე თავის ცხოვრებაში პირველად გახდა ამ საოცრების მოწმე, როგორ ეშვებოდნენ მდინარეში შუშის ბაყაყის გულის ფორმის წითელი ლიფსიტები. ასეთი იყო ამ მოდგმის წესი. ეხლა კი მთავარი იყო, სანამ პატარა ლიფსიტები გაიზრდებოდნენ, იქვე ჩასაფრებულ თევზებს არ შეეჭამათ.

უცბად წყლის ზედაპირზე ღამურა გამოჩნდა, რომელიც ისეთი დიდი ზომის იყო, რომ მისმა ჩრდილმა მთვარის შუქიც კი გადაფარა. ეს არსება აღმოჩნდა ცნობილი თევზებზე მონადირე ღამურა, რომელიც ხის ბაყაყის ლიფსიტების ქომაგი და მხსნელი იყო.

თევზებზე მონადირე ღამურა ადვილად ხვდებოდა მსხვერპლის მოძრაობას და მას ასე იჭერდა. დაიწყო ნადირობა და რაც კი ახლო-მახლო თევზი დაცურავდა, თევზებზე მონადირე ღამურამ ყველა სათითაოდ დაიჭირა. ცოტა ხანში ახლადგამოჩეკილი წითელი ლიფსიტებისთვის არანაირი საფრთხე აღარ არსებობდა და ისინიც სხვადასხვა მიმართულებით წყალში მიმოიფანტნენ და გაუჩინარდნენ.

****

გაივლიდა ცოტა ხანი და როცა წითელი ლიფსიტები წამოიზრდებოდნენ, ცურვის მაგივრად თათებზე ხტუნვას დაიწყებდნენ. ხეზე ასვლასაც მხოლოდ მოგვიანებით შეძლებდნენ. სწორედ მაშინ მიაკითხავდა ყველას თავისი მეწყვილე ცეცხლოვანი ნემსიყლაპია დრაკონი, რომელიც ტყის სიღრმეში გაუძღვებოდა და იქ დამალავდა. ასწავლიდა მწერების ენას ყიყინის მაგივრად.  ერთმანეთს მარადიულ მეგობრობას და ერთგულებას შეჰფიცებდნენ. ამის ნიშნად, ალისფერი ნემსიყლაპია ფრთებზე წითელ გულს გამოისახავდა, ზუსტად ისეთს, როგორიც გულღია შუშის ბაყაყს უცემდა მკერდში.