რკოს ჯარისკაცები მოდიან! ერთი-ორი სამი!..
მუხამ რკო რაკარუკით ჩამოყარა. ნიკამ რკოს კაცუნა გაააკეთა. კაცუნას ასანთის ხელ-ფეხი ჰქონდა. თავზე ქუდი-რკოს ჯამი ეხურა. ნიკამ კაცუნას სახელად როკო დაარქვა.
როკომ თვალები გაახილა და ნიკას სთხოვა:
-ნიკა, რკოს ცხენი გამიკეთე.
გაუკეთა ნიკამ როკოს რკოს ცხენი. როკო ცხენზე ამხედრდა. ჭიამაია დარია შველას ითხოვდა, რუში ჩავარდნილიყო. როკო ცხენი რუში შეაცურა, დარია უნაგირზე შემოისვა და გამოიყვანა, მერე ჭიანჭველა რეზის ტვირთი ბუდემდე მიატანინა. გზაზე კრაზანა რუხრუხა დააფრთხო, ფუტკარს რომ ეჩხუბებოდა.
-დამაცადე, როკო, გადაგიხდი სამაგიეროს,-დაიქადნა რუხრუხამ.
როკოს მოთქმა -ტირილის ხმა შემოესმა. კაცუნამ ცხენი გააგელვა, -იმ ხმას მიჰყვა. პატარა მზეთუნახავი,-პეპელა ნურია ობობას ქსელში გაბმულიყო. ობობა ჯურხა მას ნელ-ნელა ეპარებოდა. როკო ნურიასკენ გაქანდა. უცებ კრაზანების ბზიული მოისმა, რუხრუხა და მისი ძმაკაცები როკოსთან საომრად მობზუილებდნენ.
-ნიკამ, კიდევ გააკეთე რკოს ჯარისკაცები!-დაიყვირა როკომ.
ნიკამ სასწრაფოდ გააკეთე რკოს კარისკაცები და როკოს საშველად გაგზავნა. ჯარმა ჯურხას მედგრად შეუტია და ნურია ქსელიდან გამოხსნა. კრაზანებს თავზარი დაეცათ და რუხრუხა ბრძოლის ველზე მიატოვეს, ლაჩრულად გაიპარნენ. რუხრუხამ თავი ძლივს გადაირჩინა.
მამაცი ჯარისკაცები თავიანთი გენერლის, როკოს წინ ჩამწკრივდნენ:
-გამარჯობა, ჯარო!-დაიძახა როკომ.
-ჩვენს გენერალს გაუმარ-ჯოს!-უპასუხეს ერთგულმა ჯარისკაცებმა.
-მზად ხართ, რომ ყველას დავეხმაროთ?
-მზად... ვართ!
-სწორდიით! სმენა! ნაბიჯიით... იარ! ერთ-ორი-სამი! ერთი-ორი-სამი!
რკოს ჯარისკაცების ჯარი დაიძრა. ტყემ შვებით ამოისუნთქა. მას ხომ ერთგული დამცველები ჰყავდა. ამხელა არმიას ვინ რას გაუბედავდა.
სხვა მოთხრობები
ერთხელ ქარიშხალმა ჩამოიქროლა. გვერდზე გადაბრეცილ დიდ ხეს მიაწვა და წააქცია. მაღლობზე გადმოკიდებული ხე ზემოდან ზღვას დაჰყურებდა. ზღვაზე გემები გედებივით დასრიალ...
პატარა გიორგი ოცნებობს; - ახ, ნეტავ, ფეხმარდი ცხენი მყავდეს! ნეტავ, რკინის პერანგი მქონდეს და ბასრი ხმალი! - რკინის პერანგი და ხმალი? -ბებო იცინის, -ნეტავ, რა...
ზაზუკა პატარა ბიჭი არ გეგონოთ, ის ნიკას ზაზუნაა. პაწაწინა ცხოველია, - თოვლივით თეთრი. თათები ჩვილის პაწია თითებს მიუგავს. ზის თავის მინის სახლში და პირს არხეინა...
შენ ალბათ იცი, რომ ჩვენი ანბანის სასახლეში ოცდაცამეტი ასო-ბგერა ცხოვრობს. მათგან ხუთი ხმოვანია, დანარჩენი-თანხმოვანი. ხმოვნები მომღერალი ბგერები არიან. თანხმო...
მწვანე მინდორში ნორჩი ბალახი და ნარნარა ყვავილები სულ დაინამა. ჭიანჭველა ნუნე ბუდეში ვეღარ ბრუნდებოდა. მისი ბუდე დიდ ნაძვთან იყო. ნუნე ამხელა ნამის ზღვას როგორ ...
დაღამდა. რახანია, თოლიები სანაპიროზე გაფრინდნენ. ზოგს ზღვაზე ყოფნა ურჩევნია, ტალღებზე არხეინად ირწევიან, ნებივრობენ. ზღვაურმა ოდნავ დაუბერა. ციდან ყველა ღრუბელი...
ერთ ლამაზ ტყეში ხეები მეგობრულად ცხოვრობდნენ. გავიდა დრო. მშვენიერ ნაძვს თანდათან სიბერე შეეპარა. წიწვები გაუყვითლდა, ტოტები გაუხმა. ხეები დაღონდნე...
წვიმინი დღე იყო. დები-თაია და ნია ფანჯარასთან მოწყენილი იდგნენ. ისინი წვიმით დაფარულ პატარა ბაღს გაჰყურებდნენ. უცებ დებმა ჩიტუნას ჟივჟივი გაიგონეს. გარეთ, სახლი...
დედაჩემს დეა ჰქვია. ხომ ლამაზი სახელია? დედა-დეა. ერთი დ აკლია, თორემ სახელადაც დედა ერქმეოდა. დედაჩემი დედად მუშაობს, ჩვენ გვივლის, მე და ჩემს დაიკო მაგდას....
მამიკო ციყვი მხატვარია. ციყვუნია ცარო მას დილიდან ეწუწუნება: - მამიკო, რა არის, სულ ზღარბებსა და ლოკოკინებს რომ ხატავ? რა იქნება, შემოდგომის სურათი დამიხატო. მ...
დაეხმარე სახელის შერჩევაში
აუხსენით ბავშვს, რატომ არის მნიშვნელოვანი თანაგრძნობა და როგორ უნდა გამოხატოს თანაგრძნობა.
