დაეხმარნენ!
გზაზე ჭიანჭველა მძიმე ტვირთს მიათრევს. ზიდვა უჭირს და ხვნეშის. უცებ ჭრიჭინის ხმა ესმის. ჰო, ეს ჭრიჭინაა:
-დილა მშვიდობისა, ძმობილო!
-დილა მშვიდობისა, მეგობარო!
-ასე ადრიანად სად ყოფილხარ?
-საშოვარზე ვიყავი. ხომ ხედავ, პურის ნაჭერი ვიპოვე, მაგრამ...
-რა მაგრამ? რამოდენა ტვირთია! ყოჩაღ, ძმობილო!
-ასეთ შოვნას და მერე სმა-ჭამას რა ვუთხარი... ქანცი გამიწყდა... ნეტავი, ვინმე დამეხმარებოდეს!
-რა კარგ დროს მოვსულვარ! მე დაგეხმარები, ძმობილო! ჩემი სიმღერა გაგამხნევებს და ტვირთს ხალისით წაიღებ... მღერა-მღერით დაგეხმარები!
ჭიანჭველა მწარედ ოხრავს და ტვირთს ექაჩება. ჭრიჭინა მის თავზემოთ მიფრინავს ნება-ნება და არხეინად მღერის:
-ჭრიჭი-ჭრიჭი-ჭრიჭი! მაქვს სიმღერის ნიჭი! უსაქმობა კმარა! გზას გავუდგეთ ჩქარა! მალე მივალთ სახლთან... შეისვენე ახლა!
II
ამ ჭაპანწყვეტაში მოშუადღევებულა. ჭიანჭველა წუთით ისვენებს, შუბლიდან სიმწრის ოფლს იწმენდს. მათკენ ჭიამაია მოდის. მეგობრებთან შეხვედრა უხარია:
-მოგესალმებით, მეგობრებო!
-გამარჯობა, ჭიამაია!
-ამ ტვირთს შენ ეზიდები, ძმობილო ჭიანჭველა?! უჰ, რამოდენაა! ყოჩაღ, მეგობარო! რა მარჯვე ხარ! რა ღონიერი!
-აბა, როგორ არა!-ცხარობს ჭრიჭინა,- უჩემოდ ამოდენა ტვირთს ძვრასაც ვერ უზამდა. მთელი გზა ვჭრიჭინებდი, მღერა-მღერით მოვდევდი, ვამხნევებდი... ჰეი, ჭიანჭველავ! მეტისმეტად გაგიგრძელდა დასვენება! აბა, ტვირთს მიაწექი! მარჯვნივ გააჩოჩე, მარჯვნივ, შე ბოთე! მარდად, ძმობილო, მარდად!
ჭიანჭველამ სიმწრით დაიკვნესა. ჭიამაიამ იგრძნო მისი გასაჭირი და უთხრა:
-ნუ გეშინია, არ მიგატოვებ! მძიმე ტვირთს ბუდემდე მიგატანინებ...
III
ჭიანჭველა და ჭიამაია მძიმე ტვირთს ეზიდებიან. ჭრიჭინა მათ თავზემოთ მიფრინავს და არხეინად მღერის. რადგან ტვირთის ზიდვა არ უჭირთ, ამ ორს მისი სიმღერა უკვე სიამოვნებს. რა უნდა ქნან, როცა ასეთი ჭრიჭინა, თუმცა უქნარა მეგობარი მაინც გულით უყვართ.
ამასობაში კიდევაც მოსაღამოვებულა. ოჰო! ჭიანჭველების ბუდესთან უკვე მისულან!
-დიდი მადლობა, მეგობარო! შენ რომ არა, რა მეშველებოდა!
-აბა, მეგობრები რისთვის ვართ?! ეგ რა სამადლობელოა!
-ვახშამზე დამეწვიე, მეგობარო!
-დიდი მადლობა, სხვა დროს იყოს! მეც უნდა მოვასწრო დაღამებამდე შინ მისვლა! ნახვამდის, ჭიანჭველა! ნახვამდის, ჭრიჭინა!
-ნახვამდის!
-გზა მშვიდობისა, მეგობარო!
ჭიამაია შინისკენ მიეშურება, ჭრიჭინას კი არსად მიეჩქარება, არხეინად ჭრიჭინებს:
-ვახშამზე მე დაგეწვევი, ძმობილო! ხომ გაგიგია, მარტო კაცი ჭამაშიც ბრალიაო...
სხვა მოთხრობები
მწვანედ მოხასხასე მინდორზე გვირილებმა გაახილეს თვალი, პირველად მზე დაინახეს და მაშინვე შეუყვარდათ: - რა ლამაზია! როგორ გვინდა, ჩვენც მზეს ვგავდეთ! როცა ერთმან...
ბურდღუნა დათუნია ბუთა ტყეში უსაქმოდ დაეხეტებოდა. ნაძვის ნერგს დაეჭიდა, - დიდმა ხეებმა დაუტატანეს, - არ გადატეხოო. ნეკერჩხალზე აცოცდა, - ჩიტუნია რიამ გაკიცხა, ბუ...
მწვანე მინდორში ნორჩი ბალახი და ნარნარა ყვავილები სულ დაინამა. ჭიანჭველა ნუნე ბუდეში ვეღარ ბრუნდებოდა. მისი ბუდე დიდ ნაძვთან იყო. ნუნე ამხელა ნამის ზღვას როგორ ...
შენ ალბათ იცი, რომ ჩვენი ანბანის სასახლეში ოცდაცამეტი ასო-ბგერა ცხოვრობს. მათგან ხუთი ხმოვანია, დანარჩენი-თანხმოვანი. ხმოვნები მომღერალი ბგერები არიან. თანხმო...
მამიკო ციყვი მხატვარია. ციყვუნია ცარო მას დილიდან ეწუწუნება: - მამიკო, რა არის, სულ ზღარბებსა და ლოკოკინებს რომ ხატავ? რა იქნება, შემოდგომის სურათი დამიხატო. მ...
დარეჯანმა თავისი ჯადოსნური ფუნჯით ჯადოქარი ჯღუნა დახატა. ამ დროს ჯაბამ დაუძახა. დარეჯანი ჯაბასთან გაიქცა, ნახატზე ჯღუნა გაცოცხლდა. მიიხედ-მოიხედა და მშვენიერი თ...
პატარა გიორგი ოცნებობს; - ახ, ნეტავ, ფეხმარდი ცხენი მყავდეს! ნეტავ, რკინის პერანგი მქონდეს და ბასრი ხმალი! - რკინის პერანგი და ხმალი? -ბებო იცინის, -ნეტავ, რა...
ჯოხს მობეზრდა ხეხილის ბაღში, ბალახებში უსაქმოდ ყოფნა და მწარედ ატირდა: - რამდენი ხანია, აქ უსაქმოდ ვიმყოფები, უკვე აღარავის ვჭირდები! როცა ხის ტოტი ვიყავი, სიც...
ერთ ლამაზ ტყეში ხეები მეგობრულად ცხოვრობდნენ. გავიდა დრო. მშვენიერ ნაძვს თანდათან სიბერე შეეპარა. წიწვები გაუყვითლდა, ტოტები გაუხმა. ხეები დაღონდნე...
მაშინ ჭიამაია მწერი კი არა, ელფი იყო-ყვავილების ფერია. სახელად მაია ერქვა. პაწია გოგონას წითელი, შავად დაწინწკლული კაბა ეცვა და გამჭვირვალე ფრთები ჰქონდა. მაია ...
დაეხმარე სახელის შერჩევაში
Kids.ge-ს რჩევები
ისწავლეთ ჰიპოთერმიისა და გადახურების მართვა
ისწავლეთ ჰიპოთერმიისა და გადახურების სიმპტომების ამოცნობა და პირველადი დახმარების გაწევა.
სოფი მაჭავარიანი - ბება და წითელი ბოტები (ზღაპარი)
ბება და წითელი ბოტები იცოდი? წელიწადს ოთხი დრო აქვს: ერთი, ორი, სამი, ოთხი… გაზაფხული, ზაფხული, შემოდგომა და ზამთარი. ახლა შემოდგომაა — ხეებს ყვით...
