სალამური
ხმატკ−ბი−ლო და სა−ა−მუ−რო,
რომ შე−ნის ხმით ჩრდი−ლო−ეთ−ში
ქართ−ველს გუ−ლი გა−მი−ხუ−რო!
რო−ცა მ−წყემ−სი გი−პყრობს ხელ−ში
და გაჰ−კი−ვის მთა და ველ−ში,
ტკბილ−სა ხმა−სა ცა−ში ჰკარ−გავს
და სევ−დი−სას - შავს ქვესკ−ნელ−ში,
მა−შინ ფიქ−რი ჩე−მი შენს ხმას
გარს ეხ−ვე−ვა, ვი−თა ძმა ძმას
და შე−ნი კვნე−სით მა−გო−ნებს
სა−ქართ−ვე−ლოს მწა−რე მოთქ−მას:
ხან სპარ−სელ−ნი აკვ−ნე−სე−ბენ,
ხან თურ−ქე−ბი ა−ოხ−რე−ბენ,
ხან სკვი−თე−ბი, დროს შერ−ჩე−ვით,
მყუდ−რო−ე−ბას უშ−ფო−თე−ბენ!
მაშ, უ−წყა−ლო სა−ლა−მუ−რო,
მტი−რა−ლო, არსა−ა−მუ−რო,
რად მსურს შე−ნი ხმა ვის−მი−ნო
და ქართვ−ლის ბედს მო−ვემ−დუ−რო?!
მაგ−რამ ზოგ−ჯერ რომ ტკბი−ლი ხმა
სა−ნუ−გე−შოდ მიჰფ−რენს აღ−მა
და ჩემთ გიჟ−თა ოც−ნე−ბა−თა
ხარ−ბად ინთ−ქავს უფსკ−რუ−ლი ღრმა,
თავ−გან−წი−რულს მა−მუ−ლის მცველს
წარ−მო−ვიდ−გენ მა−შინ ქართ−ველს:
მტერს შეჰყ−ვი−რის: “ჰკა მაგასა!”
გა−მო−სუ−ლი ბრძო−ლი−სა ველს.
ა−ბა ეს ხმა, სა−ლა−მუ−რო,
ტკბილხ−მო−ვა−ნო, სა−ა−მუ−რო,
ა−რო−დეს არ მომ−ყირჭ−დე−ბა,
ძალ−გიძს მუ−დამ მო−მა−წყუ−რო!
ქარ−თუ−ლად ჰკვნეს, ქარ−თუ−ლად სტვენ,
ქართ−ვე−ლის გულს ა−მით ალ−ხენ,
ხა−სი−ათს და ჩვე−უ−ლე−ბას
წი−ნა−პარ−თა გვა−გო−ნებ ჩვენ.
მაგ−რამ, ჩე−მო სა−ლა−მუ−რო,
გრძნო−ბით მსტვე−ნო, სა−ა−მუ−რო.
ა−ღა−რა−ვინ გიგ−დებს დღეს ყურს,
სჯობს, ი−სევ მ−წყემსს ემ−სა−ხუ−რო!..
ჯერ არცერთ მომხამრებელს არა აქვს შეფასება გაკეთებული. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? საორიენტაციო ასაკის მისანიჭებლად, გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!
ავტორის შესახებ
ნება მიეცით თქვენს შვილს თავი გაართვას მარტივ პრობლემებს
არ დაეხმაროთ ბავშვს თუ დაინახავთ, რომ იგი ცდილობს ააწყოს სათამაშო ან გადმოიღოს წიგნი იმ თაროდან, რომელსაც პატარა ძალდატანებითაც შეუძლია მიწვდეს. „თუკი ბავშვი უსაფრთხო გარემოში ცდილობს დამოუკიდებლად მოქმედებას, ეცადეთ, არ ჩაერიოთ. ზუსტად ასეთი მომენტები აყალიბებს მას“ - ამბობს ზებუკერი. „ბუნებრივია, სრულყოფილება გსურთ, მაგრამ, ამგვარად ბავშვებს წარმატების მიღწევის შანსს ვუკარგავთ.
სოფი მაჭავარიანი - გაზაფხული (ლექსი პატარებს)
გაზაფხულდა,ყვავილებმა გაიშალეს თმები, ტანთ ლამაზი ჩაუცვიათ ჭრელი სამოსელი. გაიღვიძეს ცხოველებმაც დახტის ცელქი შველი პეპელას ვერ დაეწევი, რომ მოჰკიდო...
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები
 |
„ადიდასისგან“ იმედგაცრუებამანანა ტონია |
|
ტყუილებიმანანა ტონია |
 |
გულო, არ გასტყდე!ვაჟა–ფშაველა |
 |
ატმის ყვავილებიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
საყვარელო მამულო!ლილი ნუცუბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები
 |
ჩვენი ძაღლიაზა მდინარაძე |
|
1795 წლის სახსოვრადვაჟა–ფშაველა |
 |
მელა, ტურა და კურდღელიელიზბარ გაბუნია |
 |
თოვლი მოგვაქვს პეშვებითნესტან კუპრავა |
 |
ნიას სიმღერაელენე სალარიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები
 |
ორი დათვინინო მზესელი |
|
ქარი არხევდა იტალურ შობის ხეს ტრიპოლისშიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ცრემლთა მდინარებესიკი |
|
ამბავს ავწერ ადრინდელსაბესიკი |
|
ჩემი ვედრებავაჟა–ფშაველა |
