დაე თუნდ მოვკვდე არ მეშინიან
და−ე თუნდ მოვკვ−დე არ მე−ში−ნი−ან,
მაგ−რამ კი ი−სე, რომ ჩე−მი კვა−ლი
ნა−ხონ მათ, ვინ−ცა ჩემს უ−კან ვლი−ან,
თქვან: ა−ღას−რუ−ლა მან თვი−სი ვა−ლი;
რომ ჩემს საფ−ლავ−ზედ და−ყუ−დე−ბულ−მან
ქართ−ველ−მა, ჩემ−გან შეყ−ვა−რე−ბულ−მან,
გულწრ−ფე−ლო−ბი−თა და სი−მართ−ლი−თა,
მე ჩა−მომ−ძა−ხოს თუნდ ჩუ−მის ხმი−თა:
ი−ყავ მშვი−დო−ბით შენს მყუდ−რო ძილ−ში!
შენ გი−ცო−ცხლი−ა, რო−გორც უნ−დო−და;
თქვას: შე−ნი ქნა−რი შორს ჩვენ−გან — ჩრდილ−ში
ა−მა−ოდ ჩვენთ−ვის არ ხმა−უ−რობ−და.
მაგ−რამ კი ი−სე, რომ ჩე−მი კვა−ლი
ნა−ხონ მათ, ვინ−ცა ჩემს უ−კან ვლი−ან,
თქვან: ა−ღას−რუ−ლა მან თვი−სი ვა−ლი;
რომ ჩემს საფ−ლავ−ზედ და−ყუ−დე−ბულ−მან
ქართ−ველ−მა, ჩემ−გან შეყ−ვა−რე−ბულ−მან,
გულწრ−ფე−ლო−ბი−თა და სი−მართ−ლი−თა,
მე ჩა−მომ−ძა−ხოს თუნდ ჩუ−მის ხმი−თა:
ი−ყავ მშვი−დო−ბით შენს მყუდ−რო ძილ−ში!
შენ გი−ცო−ცხლი−ა, რო−გორც უნ−დო−და;
თქვას: შე−ნი ქნა−რი შორს ჩვენ−გან — ჩრდილ−ში
ა−მა−ოდ ჩვენთ−ვის არ ხმა−უ−რობ−და.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სკოლაზე
 |
პატარა ბიჭის ნატვრახათუნა გულიაშვილი |
 |
მეეზოვე ბიჭიელიზბარ გაბუნია |
 |
ჩვენი მასწავლებელილუარა ჭანტურია |
 |
დაირეკა სკოლის ზარიმაია წიგნაძე |
|
წიგნილუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სკოლაზე
 |
ბოლო ზარიცირა ტურაშვილი |
|
სკოლამაია წიგნაძე |
 |
ეს მე მოვდივარმანანა კაკაჩია |
 |
თორნიკელას ანბანიფატმან ბოჭორიშვილი |
 |
მასწავლებელისოფია ბარშოვა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სკოლაზე
 |
ოქროს კბილიმანანა ტონია |
 |
ფეხი დამადგით...ანა კალანდაძე |
 |
ავად გახდა ხუთიანიგივი ჭიჭინაძე |
|
ას ორი წლის კუს ოცნებაელიზბარ გაბუნია |
 |
გაზაფხულივაჟა–ფშაველა |
